“นายทำไม่ได้!”
เสียงของเหวินเหรินชีชีแฝงความร้อนรนซึ่งหาได้ยาก
หูลี่จือยังจะพูดต่อ แต่บังเอิญลายวิญญาณที่ผุดขึ้นบนใบหน้าเธอเริ่มบิดเบี้ยวทีละน้อย ต่อจากนั้นสีหน้าของเธอก็แสดงความทรมานออกมาชัดเจน
พลังปีศาจที่หูลี่จือเพิ่งดูดซับไปเมื่อครู่กำลังคุกรุ่นจนคุมไม่อยู่!
“เกิด… อะไรขึ้น…”
“ถึงร่างของเธอจะเข้ากันได้ดีกับจิตวิญญาณของฉัน แต่ตัวเธอเองแบกพลังปีศาจที่วิถีแห่งสวรรค์ประทานพรมาเอาไว้ไม่ไหวหรอก”
เหวินเหรินชีชีทรงตัวพิงอะไรไว้ รีบพูด “เร็ว! ขับเคลื่อนลายวิญญาณปล่อยพลังของวิถีแห่งสวรรค์กลับออกมาเดี๋ยวนี้!”
หูลี่จือโดนพลังปีศาจที่อาละวาดรุมเร้าจนเริ่มเผยร่างปีศาจออกมา แต่ก็ยังฝืนกัดฟันอยู่
“ไม่… ไม่ได้…”
ถ้าปล่อยออกไป พลังของวิถีแห่งสวรรค์จะกลับเข้าร่างเหวินเหรินชีชีอีกครั้ง แล้วแผนของเธอกับนายเหวินก็เท่ากับเสียเปล่าไม่ใช่เหรอ?
“ฉัน… ไม่ทำ”
เสียงของหูลี่จือแทบสั่นเครือ เหวินเหรินชีชีโกรธจนเกือบหอบ
“หูลี่จือ! เธออยากให้พลังระเบิดจนร่างแตกสลายตายกันแน่?!”
หูลี่จือมองไปที่เหวินเหรินชีชี เห็นว่าเธอพยายามจะเดินเข้ามา ก็แค่วูบยกมือปัด พลังปีศาจหนึ่งสายพุ่งออกไป น้ำในลำน้ำถูกปั่นจนเกิดวงน้ำวนขึ้นทันที
“พวก… ไปเถอะ”
“ไปบ้าอะไร!”
เหวินเหรินชีชีห้ามใจไม่อยู่ด่าออกมาหนึ่งคำ แล้วก็พุ่งเข้าไปโดยไม่คิดอะไร แต่ไม่ทันจะได้ทำอะไร เจียงสวี่สวี่ก็ดึงตัวเธอไว้ได้ทัน
เธอกำลังจะเปิดปากพูด แต่กลับได้ยินเจียงสวี่สวี่เอ่ยว่า
“ฉันไปเอง”
สีหน้าเหวินเหรินชีชีเปลี่ยนไปทันที เกือบจะเป็นสัญชาตญาณที่กระชากเธอไว้แน่น