ถึงจะตกอยู่ในภวังค์หลับลึก แต่จากสายตาของเจียงสวี่สวี่ ก็ยังมองเห็นความคิดร้ายสีดำที่แอบซ่อนแทรกอยู่ในพลังปีศาจของเธอ
เช่นเดียวกับความคิดร้ายที่ดูคล้ายปราณดำที่เพิ่งแอบสังเกตเห็นจากด้านนอกเมื่อครู่
ความคิดร้ายที่เกาะกุมพลังปีศาจของเหวินเหรินไป๋อีนั้นดำจนแทบกลายเป็นรูปธรรม
ดำเหนียวเหนอะ ราวกับฝีหนองที่กัดกินกระดูก แค่เหลือบมองหนึ่งครั้งก็รู้สึกขยะแขยงในใจ
นี่แหละที่ชิวเฮ่อพูดถึง — ความคิดร้ายแท้จริง
เมื่อมองให้ดียิ่งขึ้น ต้นวิญญาณที่ปรากฏขึ้นเบื้องหลังเหวินเหรินไป๋อีก็ดูจะถูกความดำแบบนี้ปีนป่ายขึ้นไปเช่นกัน จากโคนต้นขึ้นไปตามลำต้น มีท่าทีว่าจะกลืนกินต้นไม้ทั้งต้น
"ทำไมเป็นพวกเธอ?"
เห็นได้ชัดว่าเหวินเหรินมู่หยาที่ตั้งท่าจะโจมตีด้วยสีหน้าดุดันเมื่อก่อน ต่างระงับฆาตสำนึกลงในทันทีที่เห็นทั้งสองคน
แต่สีหน้าที่มองทั้งคู่ก็ยังคงมีความเคร่งเครียดอยู่บ้าง
เหวินเหรินมู่หยารู้ดีว่าเหวินเหรินไป๋อีวางแผนไว้อย่างไร คนที่เธอไม่อยากเห็นมากที่สุดในที่นี้ก็คือเจียงสวี่สวี่กับเหวินเหรินชีชี
สวี่สวี่คือสิบหาง และยังเป็นเป้าหมายสุดท้ายที่ชูเอ่อลอบแทรกซ้อนเข้ามาในครั้งนี้
ส่วนชีชีนั้น เป็นคนที่พี่สาวแอบห่วงใยถึงกับต้องรีบส่งออกไปนอกอาณาเขตสกัดก่อนที่จะปิดผนึกตัวเองในชั่ววูบสุดท้าย
ทั้งที่ส่งออกไปนอกอาณาเขตสกัดไปแล้ว ทำไมเด็กสองคนนี้ถึงเดินเข้ามาได้อีก?
แต่เห็นได้ชัดว่าตอนนี้ไม่ใช่เวลาที่จะไล่เรียงว่าทั้งสองเข้ามาได้อย่างไร เมื่อเห็นเจียงสวี่สวี่และเหวินเหรินชีชีเข้ามาใกล้ เหวินเหรินมู่หยาจึงยื่นหางจิ้งจอกหนึ่งเส้นออกมาขวางทั้งคู่ไว้ทันที
"อย่าเข้ามาใกล้เกินไป"
เหวินเหรินมู่หยากล่าว
"ตอนนี้ถึงเธอจะอยู่ในสภาวะปิดผนึกตัวเอง แต่ความคิดร้ายที่แทรกซ้อนอยู่ในตัวเธออาจทำให้คนที่เข้าใกล้ได้รับผลกระทบตามไปด้วย"