ความเงียบของเจียงสวี่สวี่ในตอนนี้กลมกลืนไปกับผู้ชมในห้องถ่ายทอดสด
ใครจะไปคิดว่า ตอนที่ทุกคนกำลังอลหม่านกันหาเธอเพราะเธอหายตัวไปเฉียบพลัน ตัวเธอกำลังนั่งแหล่มเฉยอยู่ตรงนี้และกำลังกำจัดของ—
แอบกวาดตามองโต๊ะ กระเป๋ามันฝรั่งทอด 1 ถุง ช็อกโกแลต 2 แท่ง เส้นหมำเผ็ด 1 ถุง ทีรามิซูครึ่งชิ้น ชานมก้อนใหญ่เกือบเต็มแก้ว……
[ดีดีดี~ฉาชาของเราเลี้ยงดูตัวเองได้ดีมากเลยนะ]
[เปลี่ยนความกลัวเป็นความหิวสินะ? ไม่มีปัญหา]
[ขออภัยที่ภรรยาของผมทำให้ทุกคนเป็นห่วง คืนนี้ผมจะตักเตือนเธอเอง~]
โจวชาชาไม่รู้ว่ากล้องยังทำงานอยู่ ตอนที่เบือกปากเป็นเธอเก้อเขินรีบปิดปากด้วยมือ แล้วรีบวางชานมในมือลง เดินตุ๊บป่องๆ มาหาเจียงสวี่สวี่ แอบถามเสียงเบาว่า
“สวี่สวี่ ช่วยดูให้ฉันหน่อย ลายเซ็นของฉันไม่เป็นไรใช่ไหม จะไม่เอาไปทำสัญญาอะไรกับฉันใช่ไหม?”
เห็นได้ว่าในมือเธอไม่รู้เมื่อไหร่กำลังกำรูปภาพอยู่ บนนั้นลงลายเซ็นศิลปินสไตล์ฟ้าผ่าของเธอเอาไว้
เจียงสวี่สวี่เพิ่งสังเกตว่า ตอนที่เธอดื่มชานมไปพลางก็กำลังเซ็นอะไรบางอย่างไปพลาง เหมือนรูปของสินค้าแฟนคลับ?
ผู้จัดการข้าง ๆ ไอ้เรื่องเล็ก ๆ แล้วอธิบายอย่างสุขุมว่า
“ที่จัดส่งด่วนวิญญาณมีพนักงานบางคนที่เป็นแฟนคลับของคุณโจว”
ก็เพิ่งจะบังเอิญเจอกัน ยากจะได้โอกาสแบบนี้ ทุกคนเลยแวะมาตามฮือฮาไอดอลกันไปด้วย
ที่จริงที่สำนักงานใหญ่นี่ก็มีอีกไม่น้อยที่เป็นแฟนคลับของเจียงสวี่สวี่และทีมงานรายการ
เช่น หลูกู่
เจียงสวี่สวี่บังเอิญเหลือบเห็นโพสต์การ์ดแผ่นหนึ่งบนโต๊ะ ต่างจากรูปถ่ายเดี่ยวของโจวชาชาแผ่นอื่น ๆ แผ่นนี้เป็นรูปภายนอกของตึกหลังหนึ่ง