ขอบฟ้าเริ่มสว่าง มังกรน้อยสีเงินขนาดจิ๋วตัวหนึ่งบินผ่านท้องฟ้าไปอย่างเรื่อยเปื่อย
ร่างแกล้งแหลมคมหมุนตัวกลางอากาศไปมาเป็นรอบ ๆ ในปากยังแกล้งออดอ้องออดแองพึมพำ
"ข้าคือเจียวถู... เอ๊ะ! ข้าคือมังกรศักดิ์สิทธิ์เจียวถู!"
"วันนี้ข้าขอประทานสิทธิ์ให้นายขอพรได้สามข้อ... หรือว่าสามข้อจะน้อยไปหน่อย?
ตะเกียงอะลาดินยังให้ถึงสามข้อเลย ตอนนี้ข้าเป็นมังกรแล้ว จะไปเทียบเท่าตะเกียงเทพต่างแดนได้ยังไง..."
"เอาเถอะ พูดไปแล้วค่อยเปลี่ยนคำทีหลัง จะดูไม่น่าเชื่อถือ~"
"หัวฉันมีเขา! มีเขา! หลังฉันมีหาง! มีหาง! ไม่มีใครรู้! รู้! ว่าฉันมีความลับมากแค่ไหน~~"
เจียวถูหมุนตัวสร้างความบันเทิงให้ตัวเองกลางอากาศ แต่ไม่รู้เลยว่ามีหางติดตามอยู่ข้างหลังทั้งคืน
กุยเสี่ยวซวีลอยตามอยู่ด้านหลัง มองการกระทำของมังกรน้อยมาตลอดทั้งคืน จนไม่รู้จะหาคำไหนมาบรรยาย
ก็... ตัดสินยากจริง ๆ
ช่วยคนให้ฝันดีก็เถอะ ที่แล้วยันต์สร้างฝันที่ใช้ยังเป็นของเจียงสวี่สวี่
อืม ร้องเพลงก็เพราะไม่เป็นซะด้วย
หูแทบหูดไปเลย
สองตัวจิ๋วบินตามกันมาหนึ่งนำหนึ่งตาม กลับสู่หมู่บ้านโบราณวัตถุ
แต่ระหว่างทาง กุยเสี่ยวซวีที่บินอยู่ด้านหลังเมื่อผ่านเทือกเขาป่า ก็รู้สึกได้ถึงบางอย่างโดยไม่รู้ตัว หมอกดำรอบตัวจึงพุ่งตรงไปทางใดทางหนึ่งตามสัญชาตญาณ
ตามร่องรอยความรู้สึกคุ้นเคยนั้น กุยเสี่ยวซวีไม่ช้าก็พบร่างหนึ่งกลางหุบเขา
หมอกดำหยุดนิ่งชั่วขณะ วินาทีถัดมา กุยเสี่ยวซวีพุ่งชนเข้าใส่ร่างนั้นทันทีราวกับกระสุนปืนใหญ่
คนผู้นั้นรู้สึกตัวได้ แหงนหน้าขึ้นมองสิ่งที่พุ่งเข้ามาชนอย่างรวดเร็ว แต่ก็ไม่หลบไม่เลี่ยง