เมื่อเห็นเสวียนเซียวกับเหวินเหรินไป๋เสวี่ยพยักหน้าปฏิเสธ เจียงสวี่สวี่ก็ไม่รู้สึกแปลกใจ
เธอสามารถมองเห็นสีที่ผิดไปจากคนทั่วไปบนตัวบางคนมาตลอด
อย่างแสงสีทองบนตัวฉู่เป่ยเฮ่อ
และอีกอย่างคือ สีของพลังปีศาจทุกชนิด
ก่อนหน้านี้เมื่อเห็นพลังปีศาจสีดำที่กำลังสลายตัวนั้น เจียงสวี่สวี่แค่สะดุ้งใจคิดว่ามันเป็นสิ่งที่คนทุกคนมองเห็นได้ อย่างเช่นหมอกสีดำ
ฉู่เป่ยเฮ่อยังคงจ้องมองเจียงสวี่สวี่
ในความทรงจำของเขา ดวงตาของเจียงสวี่สวี่มองเห็นบางสิ่งที่คนธรรมดาไม่เห็นจริง ๆ
ต่างจากพวกที่เกิดมาพร้อมเนตรหยินหยางโดยกำเนิด สิ่งที่ดวงตาของเธอมองเห็นคือสิ่งที่ลึกซึ้งกว่านั้น
ในอดีต แม้ฉู่เป่ยเฮ่อจะรู้ก็ไม่ได้ใส่ใจมากนัก
แต่ตอนนี้ดูเหมือนว่า ความลับบนตัวเจียงสวี่สวี่อาจจะไม่ใช่แค่สิ่งที่ตัวเขาในอดีตคิดว่ามันเป็น
ราวกับสัมผัสได้ถึงสายตาของเขา เจียงสวี่สวี่ในที่สุดก็หันหัวมองมาที่เขา
ขณะที่สายตาทั้งสองประสานกัน แสงสีทองลอยพลิ้ว ฉู่เป่ยเฮ่อกลับใจเย็นถอนสายตา
“เรื่องต่อไปฉันจะให้คนจัดการ ภารกิจของพวกเธอจบเพียงเท่านี้ กลับไปได้แล้ว”
เรื่องนี้เกี่ยวพันกับแผนการที่ซ่อนอยู่เบื้องหลังมลทิน ไม่ว่าจะเป็นเขาหรือกองจัดการปีศาจก็ย่อมปล่อยให้ปีศาจที่ยังไม่บรรลุนิติภาวะพวกนี้เข้าไปพัวพันไม่ได้
ครั้งนี้ต้องถือว่าเป็นเรื่องบังเอิญเท่านั้น
ฉู่เป่ยเฮ่อไล่ปีศาจน้อยพวกนี้ไป แล้วหันตัวกำลังจะเดินจากไป แต่ไม่ทันจะหันตัวเสร็จ เจียงสวี่สวี่ก็ดึงเขาไว้ทันที
มองนิ้วเรียวขาวที่วางอยู่บนแขนตัวเอง ดวงตาของฉู่เป่ยเฮ่อมืดลงเล็กน้อย
ภาพร่างสีขาวดำนั้นในมุมลึกของหัวใจ สีของนิ้วราวกับถูกจุดสว่างขึ้นทันที
ลืมจะดึงแขนคืน ก็ได้ยินเธอพูดว่า