พอซานชูพูดจบ ทั้งสามคนก็ตั้งตัวไม่ถูกไปตามกัน
โดยเฉพาะเจียวถูกับชืออู๋ฉู่ที่กลั้นตาโตไม่อยู่ เห็นได้ชัดว่าไม่คิดมาก่อนว่าสาเหตุจะเป็นแบบนี้
“ความชั่วร้ายในใจของเขา... ไม่ใช่จะฆ่าคนเหรอ?”
ซานชูส่ายหัว แล้วพูดว่า
“ไม่ใช่ เขาถือมีดมาตั้งแต่แรกก็เพื่อข่มขู่ให้ผู้หญิงคนนั้นไม่เลิกกับเขา ทีหลังเขาก็แค่อยากฟันหน้าเธอให้เละเพื่อให้เธอเชื่อฟัง
ส่วนการฆ่าคนน่ะ เป็นเรื่องที่มาหลังจากนั้นอีก”
เด็กชายหน้าตาน่ารักน่าเอ็นดูนั่งมองเจียวถูตรง ๆ เสียงใสกระจ่าง แต่ไม่ว่าจะพูดเรื่องทำให้หน้าพังหรือฆ่าคน ท่าทีกลับเหมือนไม่แคร์อะไรเลย
ความรู้สึกลึก ๆ มันทำให้ขนหัวลุกซู่ชะมัด
เจียวถูกลืมก้อนน้ำลายลงคอ แล้วถามเธอว่า “คุณ... คุณรู้ละเอียดขนาดนี้ได้ยังไง?”
แม้แต่สวี่สวี่ที่ดูดวงก็ไม่เคยทำนายแผนการของคนอื่นได้ชัดขนาดนี้
เขาสงสัยว่าเด็กคนนี้แกล้งทำเด็กดีหลอกเอาเขา
เจียงสวี่สวี่ก็มองซานชูเช่นกัน แววตามีความสงสัยอยู่ไม่น้อย
ซานชูทำหน้าไร้เดียงสาราวกับงงงวย มองคนทั้งกลุ่ม แล้วพูดเสียงต่ำลง “ก็... เห็นแล้วก็รู้สิ”
นางพูดราวกับรู้มาแต่กำเนิด แต่ความจริงแล้ว ไม่ว่าจะเป็นการสัมผัสความชั่วร้ายหรือการรู้เนื้อหาของความชั่วร้ายนั้น ก็ไม่ใช่สิ่งที่มนุษย์ธรรมดาจะทำได้
อย่างเจียงสวี่สวี่ เธออาจมองเห็นว่าผู้หญิงคนนี้วันนี้มีภัยเรื่องเลือด และอีกไม่นานจะถูกทำร้ายจนอายุขัยสิ้นสุด
เธออาจใช้ดวงชะตาชีวิตของผู้หญิงสรุปเจตนาของคนที่จะทำร้าย คาดเดาจิตใจฝ่ายนั้นได้ แต่จะไม่มีทางรู้เลยว่าความชั่วร้ายที่ซ่อนอยู่ในใจเขาเป็นแบบไหน