ต้องเสียเงินกันเลยหรือนี่???
ตอนเหลียวโมโมจ่ายเงินเสร็จแล้วเดินจากไป สีหน้ายังซับซ้อนไม่เบา
ยังไม่ต้องพูดถึงว่าห้าสิบเหลียงจะแพงหรือไม่ ประเด็นคือเธอติดตามรับใช้ท่านหญิงมานานขนาดนี้ ไม่เคยเจอนายท่านนายหญิงสักคนที่ยื่นมาเรี่ยไรเงินกับเธอเลย
ถ้าจะขอจริง ๆ ก็มักให้ฝ่ายที่ถูกขอเป็นคนตัดสินใจเองว่าจะให้เท่าไร ไหนมีที่ไหนจะเปิดราคาตรง ๆ แบบนี้
ในใจจึงถอดใจว่าคนนี้ก็เช่นที่ว่าจริง ๆ ออกมาจากต่างจังหวัดมา ไม่รู้จักกฎเกณฑ์ในคฤหาสน์ตระกูลใหญ่สักนิด
แต่เมื่อเทียบกับที่เธอช่วยชีวิตหลานชายของตนเองไว้ เธอก็ยังจ่ายเงินก้อนนี้ออกไป
ส่วนลูกสะใภ้นั้น พอได้ยินว่าเสียเงินไปห้าสิบเหลียง สีหน้าเหมือนเจอมิจฉาชีพชัดเจน ยังอยากไปหาเฟิงหลิงหลิงทวงถาม แต่เหลียวโมโมก็รั้งเอาไว้ได้ทัน
เมื่อรู้ว่าอีกฝ่ายมีวิชาจริง แม้จะรู้สึกว่าท่าทางของเธอเล็ก ๆ น้อย ๆ ไปหน่อย เหลียวโมโมก็ไม่อาจปล่อยให้ลูกสะใภ้ไปทำให้เสียใจต่อได้
หลังส่งคนที่อุ้มเด็กกลับไปแล้ว เหลียวโมโมก็รีบไปรายงานเรื่องที่ท่านหญิงฟ่ง
ตอนนี้คุณหนูลิง ไม่ใช่คนที่จะไปยุ่งกับเธอได้อย่างง่าย ๆ อีกแล้วจริง ๆ
เหลียวโมโมรีบร้อนกลับไปที่เรือนใหญ่ พอไปถึงกลับถูกบอกว่าท่านชายรองป่วยตั้งแต่เช้า ท่านหญิงอยู่กับท่านชายรองอยู่ตอนนี้
จึงต้องรีบเปลี่ยนเส้นทางไปที่เรือนใต้ที่ท่านชายรองพำนัก
พอไปถึง เรือนใต้กำลังโกลาหล บ่าวสาวและบ่าวหญิงคุกเข่าอยู่นอกลาน ด้านในมีทั้งท่านหญิงฟ่งและเฟิงซีซีอยู่ ส่วนเฟิงหวนเฉากำลังอาละวาด
"พวกบ่าวต่ำต้อยเหลือร้ายจริง ๆ! ส่งอาหารเช้ามาให้ฉันกินแต่ของเสีย! ทำให้ฉัน… อ้วก… จับพวกมัน โดยเฉพาะพวกในห้องครัว ลงไปตีการนินทุกราย! อ้วก…"