"ไม่ได้!"
ภายในห้อง ชืออู๋ฉู่นั่งหน้าคอมพิวเตอร์ เงยหน้ามะรุมมะตุ้มตวาดใส่อีกฝ่าย "ฉันขาดทุน!"
ถูซิงจู๋ถูกตวาดแล้วไม่กลัวเลยแม้แต่นิดเดียว ยังอ้างเหตุผลได้อย่างมั่นใจ
"ขาดทุนตรงไหน ชิ้นส่วนเศษเดียว โยนลงพื้นก็ไม่มีใครเก็บ แปดร้อยแปดสิบแปดก็สูงแล้ว!
ราคานี้ยังถือว่าให้เผื่อเพราะเราเคยร่วมรบด้วยกันมา คนอื่นเขาไม่มีสิทธิ์ได้ราคานี้หรอก"
ชืออู๋ฉู่มองเขาด้วยความไม่เชื่อ
"เศษอะไรนะ นั่นคือเศษที่ฉันแงะมาจากประตูผี!"
เมื่อครั้งนั้นที่แอบแงะชิ้นนี้มา เขายังโดนยมทูตแห่งยมโลกตามราวกวนใจอยู่พักหนึ่งเลย
"ยังไงก็ตาม แปดร้อยแปดสิบแปดไม่ได้!"
ชืออู๋ฉู่ปฏิเสธอย่างแข็งกร้าวเป็นครั้งหายาก แล้วทันใดนั้นก็รับรู้ได้ว่าออร่าของเจียงสวี่สวี่กำลังเข้ามาใกล้ จึงหันหัวทันที ด้วยใบหน้าแจ่มใส
"ท่านนายใหญ่ มาหาฉันเหรอ?"
ถูซิงจู๋เห็นเจียงสวี่สวี่ก็ดีใจไม่แพ้กัน รีบโบกมือเรียกเธอ
เจียงสวี่สวี่พูดเพียงสั้น ๆ "มาดูเฉย ๆ"
พลางกวาดสายตามองทั้งสองคน "เมื่อกี้พวกนายคุยเรื่องเศษอะไรกัน?"
เมื่อเธอถาม ถูซิงจู๋ก็ตื่นเต้นเล่าให้ฟังทันทีถึงเรื่องที่ตนเองเป่าปี่ซวยหนาเดียวเพลงเดียวเรียกจอมปีศาจออกมาได้
"ฉันไม่เคยเก่งขนาดนี้มาก่อน ฉันเลยคิดว่าต้องเป็นเพราะเศษประตูผีนั่น เลยอยากซื้อคืนมาจากเขา แล้วจะให้ครูที่ถนัดการสร้างสิ่งประดิษฐ์เวทช่วยดัดแปลง เรื่องนี้ฉันจะได้มีสิ่งประดิษฐ์เวทไว้ช่วยชีวิตอีกชิ้นไม่ใช่เหรอ?"
ผลคือเขาขยับราคาขึ้นไปถึงแปดร้อยแปดสิบแปดแล้ว แต่หนูปากท้องนี่ไม่ยอมขายให้เขาสักที