หมอกดำยังคงแผ่ซ่านอยู่บริเวณปากบันได
เจียงสวี่สวี่ยืนอยู่อีกฝั่งของม่านกันพลัง สายตาหม่นหมองมองไปยังเฉียวอี๋
เงื่อนไขที่เขาให้มา ก็ไม่ได้มีอะไรมากไปกว่าการให้เธอทิ้งชาวเมืองไห่ทั้งเมือง เพื่อแลกกับความปลอดภัยของตระกูลเจียงเพียงตระกูลเดียว
แต่เงื่อนไขแบบนี้ ไม่ใช่แค่เธอที่จะไม่ยอมรับ คนอื่น ๆ ในตระกูลเจียงก็ไม่มีใครยอมรับเหมือนกัน
"ขอแค่ปกป้องเมืองไห่ไว้ได้ ตระกูลเจียงก็ย่อมรอดปลอดภัยตามไปด้วย ดังนั้นเงื่อนไขของนาย ฉันปฏิเสธ"
เจียงสวี่สวี่แม้จะไม่ต้องถามเจียงหวยกับท่านปู่เจียงที่อยู่ข้างหลังเลยก็ได้ เพราะเธอรู้ดีว่าความภูมิฐานของพวกเขาเป็นอย่างไร และรู้ดีว่าพวกเขาจะเลือกทางไหน
ส่วนคนบางคนในตระกูลเจียงที่ยังหลับใหลอยู่ ไม่อยู่ในขอบข่ายที่เธอจะคำนึงถึง
"ส่วนเรื่องฟ้าที่นายว่ามา..."
เจียงสวี่สวี่พูดถึงตรงนี้ก็หยุดคิ้ว แล้วเล็งสายตาไปทางฝ้าเพดาน เสียงเรียบ ๆ ไม่แยแส
"ฉันเรียกมันสักคำ เชื่อว่ามันจะกล้าตอบไหม?"
เฉียวอี๋: ...
เขารู้ว่าเธอจะปฏิเสธ แต่ไม่คิดว่าเธอจะไม่แม้แต่จะเกรงใจวิถีแห่งสวรรค์ด้วย
เฉียวอี๋ขมวดคิ้วเล็กน้อย
"ได้ยินมาว่าเธอตื่นพลังสายเผ่าปีศาจในโลกอีกใบ งั้นเธอรู้หรือไม่ ว่าสิ่งที่เผ่าปีศาจเกรงกลัวที่สุดก็คือวิถีแห่งสวรรค์"
เจียงสวี่สวี่มองเขาตาไม่กระพริบ
"เผ่าปีศาจเกรงวิถีแห่งสวรรค์ แล้วมันเกี่ยวอะไรกับฉัน คนที่มีเพียงหนึ่งในสี่ของสายเลือดเผ่าปีศาจ"
"ดังนั้นความหมายของเธอคือ คุยกันไม่ได้แล้วใช่ไหม" เฉียวอี๋ถามเรียบ ๆ ไร้ความรู้สึก
"ก็คุยได้ แต่ฉันขอเปลี่ยนเงื่อนไข"
เจียงสวี่สวี่เปลี่ยนน้ำเสียงให้นุ่มลงอย่างกะทันหัน แล้วถาม