ดวงตาของเซี่ยหมิงอวิ๋นหดแคบลงอย่างรุนแรง
ขณะที่แสงวิญญาณสุดท้ายซึมเข้ากลางคิ้ว เธอก็หลับตาถอยหลังแล้วเป็นลมไปตรงนั้นทันที
เซี่ยเหวยเชิ่นชำระมือแล้วจึงเอ่ยเสียงต่ำ
"พาคนนี้ไปพักด้านข้างก่อน รอจัดการเรื่องทางนี้เสร็จค่อยพาตัวกลับ"
แม้เขาจะลงโทษเธอฝ่ายเดียวไปแล้ว แต่เพราะเธอปล่อยปีศาจกระดูกไม่สลายหนีไปเพื่อผลประโยชน์ส่วนตัว ไม่ว่าจะทางวิทยาลัยเมืองหลวงหรือสำนักความมั่นคง ก็ยังต้องเอาผิดกับเธออีกรอบ
แต่คงเป็นแค่นั้น
เพราะพวกเขาย่อมต้องคำนึงถึงการเสียสละของพ่อแม่เธอที่เคยทำไว้ให้สำนักเซวียน
เมื่อปีศาจกระดูกไม่สลายหลบหนีไปพร้อมปกปิดร่องรอยพลังของตัวเอง สองคณบดีจึงตกลงตั้งแผนกลอุบายสืบเสาะร่องรอยเพื่อตามหาร่องรอยมันโดยเร็วที่สุด
ขณะนั้นเซี่ยอวิ๋นหลี่กวาดสายตามองรอบก่อนจะถามถึงเจียงสวี่สวี่
"รุ่นพี่จิ้งเจ๋อหายไปไหน?"
เจียงสวี่สวี่ตอบ "พี่จิ้งเจ๋อกับรุ่นพี่ไป๋จู้ไปช่วยคนอยู่ที่โรงเก็บของทางตะวันตกของหมู่บ้าน"
ก่อนหน้านี้หลังหวาสุ่ยวาร์ปหายไป เจียงสวี่สวี่ก็นึกถึงหญิงวิญญาณหยิน 99 คนที่ถูกสังเวยด้วยเลือดไว้ที่โรงเก็บของทางตะวันตก จึงให้รุ่นพี่จิ้งเจ๋อกลับไปทางนั้น
ต่อมาตอนที่ดึงดูดศพมีชีวิตกลุ่มใหญ่ให้วิ่งเข้ามา เธอก็ยังแอบส่งข่าวให้ไป๋จู้ไปช่วยที่นั่นด้วยอีกคน
ทั้งเป็นการช่วยกันรักษาอาณาเขตสกัดไว้ที่โรงเก็บของเพื่อไม่ให้ศพมีชีวิตดมกลิ่นเลือดแล้วตามไปหา ทั้งเป็นการหาทางช่วยคนให้เร็วที่สุด
เพราะแถวศพหมื่นตอนนั้นยังสำเร็จไม่สมบูรณ์ บางคนในนั้น...ยังมีชีวิตอยู่