อีกฝั่ง ณ คลังสินค้า
ฉู่เป่ยเฮ่อและเด็กชายน้อยในกรงจ้องหน้ากันเพียงหนึ่งวินาที ก็ราวกับสัมผัสได้ถึงลมหายใจบางอย่างที่กำลังเข้ามาใกล้ ร่างพริบไปแล้วหายวับไปจากที่เดิม
เด็กชายน้อยมองตามคนที่หายไป รูม่านตาสั่นไหวเล็กน้อย ไม่ช้าเสียงปะทะกันดังลั่นก็ดังแว่วมาจากนอกคลังสินค้า ไม่นานร่างสองเงาก็ผลักประตูคลังสินค้าเปิดออกแล้วเดินเข้ามา
สายตาของเสวียนเซียวกวาดไปรอบ ๆ คลังสินค้า ดูเหมือนจะสัมผัสได้ว่าที่นี่เพิ่งมีร่องรอยลมปราณแปลกประหลาดค้างอยู่
เมื่อได้สติกลับมามองเด็กชายที่ถูกขังอยู่ในกรง ทั้งสองคนต่างหน้าเปลี่ยนไปพร้อมกัน
"พวกโรคจิตชะมัด!"
เมื่อครู่เธอไม่ควรเก็บมือเลย!
เหวินเหรินไป๋เสวี่ยหาได้แสดงอาการโกรธแบบนี้ไม่บ่อยนัก
เด็กชายน้อยในกรงชัดเจนว่าอยู่ในสภาพที่ปีศาจฟื้นคืนแล้ว
นี่คือลูกปีศาจที่ถูกมนุษย์นอกนั้นจับมาได้
เดิมทีเธอคิดว่าลูกปีศาจตัวนี้เป็นหนึ่งในคนร้ายที่ลักพาตัวลูกแมวไป
แต่ไม่คิดว่าพอมาถึงที่นี่จะพบว่า ลูกปีศาจตัวนี้ก็เป็นเหยื่อที่ถูกลักพาตัวมาด้วยคนหนึ่ง
แค่ไม่รู้ว่าทำไมลูกปีศาจสองตัวถึงถูกพาไปคนละที่?
"คงเพราะมันกลายร่างเป็นมนุษย์แล้ว"
แม้เสวียนเซียวภายนอกจะเป็นร่างเด็กชายเช่นกัน แต่วัยของปีศาจกับรูปลักษณ์ภายนอกไม่ตรงกัน ดังนั้นหลายเรื่องเขาไม่ได้ไม่รู้อะไรเลย
"มีมนุษย์บางกลุ่มที่ชอบสะสมและศึกษาสิ่งมีชีวิตที่ไม่ใช่มนุษย์"
คนพวกนั้นไม่ว่าจะด้วยความอยากรู้อยากเห็น หรือชอบศิลปะการบิดเบือนร่างกายมนุษย์อย่างบริสุทธิ์ใจ ในบางประเทศผู้สูญหายเมื่อถูกพบอีกครั้งอาจเหลือเพียงลำตัวที่ถูกใส่แช่ไว้ในแจกัน
เสวียนเซียวเคยได้ยินเรื่องแบบนั้นมา เพียงแต่ไม่คิดว่ามนุษย์พวกนี้จะกล้าลงมือกับปีศาจด้วยซ้ำ