เจียงสวี่สวี่กับลำแสงค่ายกลนับหมื่นจากทั่วทุกภูมิภาคพุ่งเข้าสู่หมุดหมุ่ยักษ์ พลังวิญญาณที่บรรจบกันนำพาพลังบิดเบือนม่านแตกร้าว ในที่สุดก็ทำให้หมุดหม่นระลอกที่เดิมหมุนโหวงเหวงนั้นหยุดนิ่งลง
หมุดหม่นกินฟ้ายังคงกดทับอยู่ แต่มันหยุดจริง ๆ แล้ว
ทุกคนเห็นเพียงพายุดำที่โฉบเวียนอยู่บนฟ้าเหมือนหยุดกึกขึ้นทันที ระหว่างที่ทุกคนอึ้งกลั้นหายใจ ไม่รู้ที่ไหนมีสายลมเย็นพัดผ่าน วินาทีถัดมา หมุดหม่นม่านแตกที่หยุดนิ่งก็เริ่มหมุนกลับไปทางตรงข้าม
และเมื่อมันหมุนกลับอย่างรวดเร็ว ผิวโลกที่ถ่ายทอดผ่านดาวเทียม หมุดหม่นที่เคยปกคลุมกว่าครึ่งโลกก็เริ่มหดกลับ
หมุดหม่นม่านแตกกำลังย้อนกลับ!
ชั่วขณะที่ตระหนักได้ ทุกคนอึ้งงงไปครู่หนึ่ง แล้วความปลื้มปีติมหาศาลก็ตามมาทันที
พวกเขา... สำเร็จแล้ว!
ค่ายกลหมื่นคนนี่มันใช้ได้จริง!
พวกเขาทำให้หมุดหม่นม่านแตกย้อนกลับได้จริง!
"ถูซิงจู๋!"
ลู่หนานซิงเป็นคนแรกที่กลั้นไม่ไหว ตะโกนออกมาอย่างดีใจ หันตัวกลับมาโอบกอดอีกฝ่ายแน่น ดีใจจนกระโดดโลดเต้น
"นายทำสำเร็จ... ไม่ใช่! เราสำเร็จแล้ว! มันเริ่มย้อนกลับแล้ว!"
ถูซิงจู๋ยังคงท่าทางรักษาค่ายกลอยู่ ปล่อยให้ลู่หนานซิงกอดเขาเขย่าไปมา พอสติกลับจากความเหม่อลอย ขอบตากลับแดงก่ำขึ้นมาทันที
น้ำตาไหลลงมาโดยไม่รู้ตัว แต่เมื่อก้มหน้าแนบไปที่ไหล่ลู่หนานซิง อีกฝ่ายก็รีบปาดมันออกอย่างว่องไว
แค่ชั่วอึดใจ เขาก็รวบอารมณ์กลับเป็นปกติอีกครั้ง
"ยังไม่จบ ทุกคนสู้ต่อ จนกว่าหมุดหม่นม่านแตกจะย้อนกลับและสลายไปจนหมด"