ผีทั้งห้าออกแรงกันพร้อมกัน ม้าหมุนที่กำลังหมุนรัวอยู่ก็เห็นได้ด้วยตาเปล่าว่าช้าลงทีละนิด
เจียวถูไม่เข้าใจวิชาของสำนักเซวียนสักเท่าไร แต่ก็ไม่ได้ขวางเขาจากการได้เห็นของใหม่
ไหงผีจะใช้แบบนี้ได้ด้วย?
แต่ผีทั้งห้านี่ เขารู้สึกเหมือนเคยได้ยินที่ไหนมาก่อน?
ไม่ใช่แค่เคยได้ยิน วิธีใช้ก็เหมือนจะไม่ใช่แบบนี้นี่……
คนอื่นมองไม่เห็นภาพเหลือบศักดิ์สิทธิ์นี้ รู้แค่ว่าพอเจียงสวี่สวี่ร่ายเวทแล้ว ม้าหมุนก็ช้าลง
ชั่วขณะนั้น สายตาของแต่ละตระกูลต่างก็แฝงความตกตะลึง
ต่างรู้กันว่าลูกสาวคนโตของตระกูลเจียงมีฝีมือ แต่ไม่คิดว่าฝีมือจะขนาดนี้ แม้แต่เครื่องที่ทำงานผิดปกติยังหยุดให้ได้?
ไม่แปลกที่ตระกูลเจียงรักเธอขนาดนั้นสินะ
ถ้าเป็นพวกเขา ครอบครัวเขาก็ต้องรักเหมือนกัน!
ใครจะไปโชคดีได้มาสเตอร์ที่มีฝีมือจริงขนาดนี้ ก็ต้องบูชาเก็บไว้ทั้งบ้าน!
หลายตระกูลที่เคยบ่นก็ลืมเรื่องนั้นไปหมด ตาเป็นประกายมองความเร็วของม้าหมุนคืนกลับสู่ระดับเดิม แล้วค่อย ๆ มีท่าทีจะหยุดลง
ทั้งหลายตระกูลและคนบนม้าหมุนต่างยิ้มแฉ่งพร้อมกัน
บางคนไม่รอให้ม้าหมุนหยุดสนิท ก็รีบลงจากม้าและเดินออกไป
ผู้ชายยังโอเค ใส่สูทเดินได้สะดวก แต่ผู้หญิงที่ใส่ชุดราตรีส้นสูงหลายคนนี่ลำบากกว่ากันเยอะ
แม้ใจจะร้อนใจแท้ ๆ ก็ทำได้แค่รอให้ม้าหมุนหยุดซะทีแล้วค่อยไป
พอเห็นว่าเกือบแล้ว ทั้งหลายคนก็จับชายกระโปรงลุกขึ้น กำลังเตรียมลงจากรถม้าฟักทองหรือจากหลังม้า
ฝั่งเจียงหวยก็รีบจัดการให้พนักงานเดินเข้าไปช่วยประคองทุกคนลงทันที