ยามเช้าที่ตระกูลเจียง
เจียงจ้านตื่นแต่เช้า นั่งอยู่ในสวนที่ใบไม้ยังเปียกประดับน้ำค้างยามเช้า ตั้งขาหยู่จิตรกรขึ้นตรงหน้ากำแพงด้านตะวันออกที่เพิ่งบานสะพรั่งไปด้วยดอกไม้ ลงมือวาดภาพอย่างชิลล์อย่างที่หาได้ยาก
เกือบจะวาดเสร็จ ก็สะดุ้งเฮงซวยเมื่อพบว่าใต้เท้ามีเต่าสองตัวโผล่มาตั้งแต่เมื่อไรไม่รู้
หนึ่งใหญ่หนึ่งเล็ก ตัวหนึ่งดุดัน อีกตัวหนึ่งงุ้มง่าม
ทั้งคู่กำลังเงยคอยืดยาวมองภาพของเขา
กุยซูพาน้องเต่าออกมาเดินเล่นวันนี้ จึงเห็นเจียงจ้านอยู่ฝั่งนั้น
มันไม่คุ้นเคยกับเจียงจ้านเท่าไร แต่น้องเต่ากลับชอบมนุษย์คนนี้หน่อย ๆ จึงเดินเข้าไปหาเอง
กุยซูเลยต้องเดินตามไป
"นายวาดรูปทำไม?" กุยซูถามเขา "ถ่ายรูปเร็วกว่าตั้งเยอะ"
แค่กดชัตเตอร์เดียว จะถ่ายกี่รูปก็ได้
เจียงจ้านเห็นเรื่องที่กุยซูพูดได้บ่อยเข้าไปแล้ว จึงไม่แปลกใจ ได้ยินแบบนั้นก็ไม่ตอบ แค่ก้มมองเต่าสองตัวบนพื้น ราวกับใจหนึ่งดวงสั่งให้ทำ เขาก็ค้อมตัวลงหยิบน้องเต่าขึ้นมาจับไว้ในมือ
"เฮ้! จะทำอะไรกับน้องเต่าของฉัน! ปล่อยมันเดี๋ยวนี้นะ!"
กุยซูเห็นเขาลงมือ ก็รีบพ่นเมฆดำขึ้นบินทันที จะชิงน้องเต่าคืนจากมือเจียงจ้าน
แต่กลับเห็นเจียงจ้านเมินเฉย ปลายพู่กันในมือกำลังรีบลงสีลงบนตัวน้องเต่า
พู่กันเบา ๆ ในมือเขาดูมีพลังวิเศษ แค่พริบตาเดียว กระดองของน้องเต่าก็เต็มไปด้วยดอกไม้บานพรั่ง
กุยซูแอบรู้สึกขยะแขยง "เละเท่ะไปหมด ดูไม่น่ากลัวเอาซะเลย"
เจียงจ้านวาดน้องเต่าเสร็จ ได้ยินดังนั้นจึงเงยหน้ามองกุยซู ช่วงเวลาที่สายตาคนกับเต่าประสานกัน กุยซูก็รู้สึกได้ถึงลางร้ายขึ้นมาจู่ ๆ