หางสีน้ำเงินใสแวววับประกายเกล็ด ลอยระรื่นไปด้วยรัศมีหลอกตาที่งดงาม
ทุกครั้งที่ส่ายไป แทบจะเห็นแสงระยิบระยับของหางที่พุ่งทะลุผิวน้ำขึ้นมา
ถ้าไม่ต้องสนใจเถ้าถ่านปีศาจที่ซ่อนแอบอยู่ระหว่างซอกเกล็ดแต่ละชิ้นน่ะนะ
เกือบจะพร้อมกันกับจ้องเห็นสิ่งสกปรกที่ซุกซ่อนใต้เกล็ดนั้น เจียงสวี่สวี่ก็สะบัดยันต์วิญญาณสองใบออกไปนอกอาณาเขตสกัด
ยันต์ทั้งสองใบพุ่งออกไปราวกับมีชีวิต โอบเข้าประชิดจากสองฟากฝั่ง
พร้อมกับคำปลดปล่อยของเจียงสวี่สวี่
"จงหยุด!"
ยันต์ทั้งสองใบกลายเป็นโซ่แสงวิญญาณสองเส้นขดสวนกัน มัดเงือกชายตรงหน้าตั้งแต่ศีรษะจรดปลายเท้าแน่นหนีบไม่มีช่องว่าง
สี้งซีเป็นแค่ปีศาจที่ยังไม่บรรลุนิติภาวะ แม้จะคลั่งใต้การปนเปื้อนก็ยังสลายโซ่ออกมาโจมตีได้
แต่ครั้งนี้โจวฉีสือเป็นปีศาจเต็มวัย เจียงสวี่สวี่ตั้งแต่แรกก็ไม่ได้ประมาท
สิ่งที่ทำให้เธอแปลกใจคือ โจวฉีสือไม่ได้เข้าสู่สภาวะคลั่งเหมือนสี้งซี
ตอนถูกมัด โจวฉีสือดูงงงันอย่างเห็นได้ชัด คลื่นโจมตีรอบที่สองที่วางไว้ยังไม่ทันปล่อยออกมา ก็กลายเป็นหยดน้ำร่วงลงพื้น
พร้อมกันนั้นตัวเขาเองก็กระแทกพื้นลงอย่างแรง ทั้งร่างและหางบิดเรียดพยายามดิ้นหลุดจากพันธนาการ แต่กลับพบว่าโซ่เหล่านั้นแม้จะขยับเป็นเซนต์เดียวก็ไม่ได้
พอหันมองเจียงสวี่สวี่ตรงหน้าอีกครั้ง ความดุดันในดวงตาโจวฉีสือก็จางหาย เหลือแต่สีหน้าเลื่อนลอย ก่อนจะเปิดปากถามอย่างระแวง ๆ
"ฉันแพ้แล้วเหรอ?"
จริง ๆ จนถึงตอนนี้เขาก็ยังไม่รู้เลยว่าท่านอาจารย์เจียงผู้ทำงานทั้งในสำนักความมั่นคงและสำนักงานจัดการปีศาจคนนี้ ให้เขาลงมือกันเพื่ออะไร