ฝั่งนี้เจียงสวี่สวี่กับอีกสองคนพึ่งทานอาหารเช้าเสร็จ ผู้กำกับก็รีบโทรศัพท์มาแล้ว
สายถูกโทรเข้าไปที่โจวชาชา แต่คำพูดกลับมีไว้ให้เจียงสวี่สวี่กับเซี่ยอวิ๋นหลี่ฟัง
"คนตื่นแล้ว แต่มีเรื่องขึ้น… ท่านอาจารย์เจียง ท่านอาจารย์เซี่ย ช่วยมาเร็ว!"
เจียงสวี่สวี่กับเซี่ยอวิ๋นหลี่สบตากันครู่หนึ่ง แล้วก็พาโจวชาชากลับไปที่ห้องของหลี่เฉินหมิงฮัวเหมือนเดิม
เพิ่งเดินมาถึงประตู ก็ได้ยินเสียงผู้ชายด้านในที่ชัดเจนว่ากำลังโกรธ
"ฉันก็นะ ทำไมวัน ๆ เป็นบ้าเป็นลั้นต้องหมุนตามแกไปทุกที่ ก็เพราะแกวางกับดักใส่ฉันนี่เอง! ตอนนี้ยังมีหน้าทำท่าแบบนี้ออกมาอีก ทำท่าให้ใครดู?!"
สามคนเดินเข้าไป ก็เห็นเชินอู่เทาชี้หน้าหลี่เฉินหมิงฮัวที่นั่งล้มลงกับพื้นแล้วด่ากราด ด้านผู้กำกับก็ปลอบประโลมไปพร้อมกันกับคอยขวางไม่ให้ทำอะไรกัน
หลี่เฉินหมิงฮัวนั่งอยู่บนพื้นหน้าเต็มไปด้วยน้ำตา สายตาที่มองเชินอู่เทาเต็มไปด้วยความไม่อยากเชื่อ
"นายก็ไม่ได้รักฉันเหมือนกันใช่ไหม? นายก็เหมือนมัน ทั้งคู่หลอกฉัน…"
พอได้ยินประโยคนี้ เชินอู่เทาเกือบจะระเบิดขึ้นมาทันที
"ใครหลอกใคร?! แกกล้าพูดว่าใครหลอกใคร?! แกสร้างเรื่องผีเข้าสิงใส่ฉัน! แล้วยังมีหน้าถามฉันอีกเหรอ?!"
หลี่เฉินหมิงฮัวยังไม่ได้ตั้งสติกลับมาจากการที่รู้ว่าพ่อแม่ตนถูกกิน ต้องมาได้ยินคำพูดแบบนี้จากเชินอู่เทาซ้ำ คนทั้งคนเลยพังลงไปเต็ม ๆ
เมื่อเห็นเจียงสวี่สวี่กับพวกเธอเดินเข้ามา เขาก็อดไม่ได้ที่จะถามเธอ
"คุณอาจารย์เจียง เป็นแบบที่เขาพูดใช่ไหม? ที่เขามาคบกับฉัน ก็เพราะถูกภูตเงาควบคุมใช่หรือเปล่า?"
"เธอก็รู้อยู่แล้วไม่ใช่เหรอ"