เจียงสวี่สวี่มองซวี่เยียวที่ยืนร่วมวงกับเหวินเหรินไป๋เสวี่ย แล้วก็มองผู้ขอความช่วยเหลือเบื้องหน้าที่ดูจำหน้าได้ไม่ยาก ใบหน้าก็เงียบงันขึ้นมาชั่วขณะ
ผู้ขอความช่วยเหลือเป็นแม่ปีศาจแมว เธอจ้องมองเจียงสวี่สวี่อยู่พักใหญ่ แล้วก็สูดดมกลิ่นบนตัวเธอ ไม่นานก็รู้ทัน ชี้หน้าเธอทันควัน
“นายน่ะใช่คนคนนั้น! ฉันไม่ให้นายรับงานขอความช่วยเหลือของฉัน ทำไมนายถึงชอบรับออเดอร์ของฉันอยู่เรื่อย? นายมีแผนร้ายอะไรกับฉันหรือเปล่า?”
แม่ปีศาจแมว ก็คือเป้าภารกิจแรกที่เจียงสวี่สวี่ได้รับหลังเข้าร่วมสำนักงานจัดการปีศาจ และเธอคนนี้แหละที่ส่งเรื่องร้องเรียนฉบับแรกมาถึงเจียงสวี่สวี่
เหตุผลก็คือ เธอเป็นมนุษย์
……
นี่มันไม่ใช่เรื่องบังเอิญแล้วไง?
“ลูกบ้านนายแอบออกจากบ้านไปอีกแล้วเหรอ?”
เจียงสวี่สวี่ยังจำได้ว่าครั้งก่อนลูกแมวบ้านนี้แอบหนีออกจากบ้านเพราะอยากเป็นเน็ตไอดอลแมว
ผลคือมันแอบซ่อนตัวเข้าไปในบ้านคุณพี่บล็อกเกอร์สัตว์เลี้ยงสักคน ยึดรังนกกระสา กว่าเธอจะตามหาไปเจอแล้วจับตัวกลับมาคืนให้แม่ปีศาจแมว
“ไม่ต้องนายมายุ่ง!”
แม่ปีศาจแมวยังขนฟูพองตัวอยู่ มนุษย์ไม่มีตัวไหนดีสักคน
เหวินเหรินไป๋เสวี่ยที่ยืนอยู่ข้าง ๆ แม้จะไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น แต่ก็อธิบายให้ฟังด้วยอารมณ์ดี
“คุณปีศาจคะ เธอจำผิดแล้วค่ะ เธอไม่ใช่มนุษย์ เธอเป็นปีศาจครึ่งเลือด”
พลางพูด พลางดึงเจียงสวี่สวี่เข้าไปใกล้แม่ปีศาจแมวขึ้นอีกหน่อย
“งั้นลองสูดดมดูให้ดี ๆ อีกทีไหม”
เจียงสวี่สวี่หน้าเฉย ๆ ยื่นตัวให้แม่ปีศาจแมวสูดดมไปสักพัก
ฝ่ายหลังในที่สุดก็ได้กลิ่นพลังปีศาจเจือจาง ๆ สีหน้าจึงอ่อนลงบ้าง แต่ก็ยังบ่นพึมพำ
“ก็จริงอยู่ที่เป็นปีศาจครึ่งเลือด แต่คราวก่อนก็ยังโกหกฉันว่าเป็นมนุษย์……”
เจียงสวี่สวี่: ……
คราวก่อนเธอยังเป็นมนุษย์แท้ ๆ ของแท้อยู่เลยจริง