อีกฟากของเมืองไห่
ที่สถาบันลัทธิเต๋อเมืองไห่ ถูซิงจู๋จ้องเขม็งไปที่สี่อาณาเขตเวทตรงหน้าไม่กระพริบตา
ก่อนหน้านี้เพราะเจียงสวี่สวี่หมดสติ ถูซิงจู๋ช่วยอะไรไม่ได้ จำต้องกลับมาที่สถาบันลัทธิเต๋าแล้วสานต่องานวิจัยของตัวเอง
แล้วเมื่อพลังวิญญาณในอาณาเขตสิบหางกระจายออกมาพร้อมกับที่จิตสำนึกของเจียงสวี่สวี่กลับคืน อาณาเขตเวทตรงหน้าถูซิงจู๋ก็มีปฏิกิริยาขึ้นทันที
ถูซิงจู๋แทบจะตอบสนองในทันที ดึงจิตและพลังวิญญาณเชื่อมต่อกับสี่อาณาเขตเวทอย่างรวดเร็ว แล้วจับตาดูสถานะของมัน
นานมากแล้ว ถูซิงจู๋ก็ตรวจจับร่องรอยผิดปกติที่ขอบม่านกั้นมิติอีกครั้ง จึงยื่นมือออกไปฉกอย่างไม่ลังเลตรงกลางอาณาเขตเวท
วินาทีถัดมา มือเขาก็คว้าได้วัตถุชิ้นหนึ่ง
เมื่อเห็นสิ่งที่อยู่บนวัตถุนั้นชัด ๆ ถูซิงจู๋ก็ตื่นเต้นอีกครั้ง
"ฉันรู้มาตลอด! ฉันรู้มาตลอดว่าวิธีนี้ได้ผล!"
เขากำสิ่งของนั้นเดินวนไปมา สีหน้าเห็นได้ชัดว่าทนรอไม่ไหว
"ผ่านไปมากกว่าวันแล้ว เจียงสวี่สวี่น่าจะตื่นแล้วสินะ?"
เขาใจร้อนอยากไปเล่าเรื่องนี้ให้สวี่สวี่ฟังเหลือเกินแล้ว
ขณะที่ถูซิงจู๋กำลังเดินวนไปมาอยู่นั้น ศีรษะของเขาก็ถูกเมล็ดสนปื้นหนึ่งพุ่งเข้าโดนกระหน่ำ
หันไปมอง ก็คือลู่หนานซิงนั่นเอง
เธอนั่งอยู่บนกิ่งไม้โบราณต้นหนึ่งนอกห้อง ตรงข้ามกับตำแหน่งหน้าต่างพอดี ส่วนหัวซุยยืนอยู่ข้างหลังเธอ ยืนอยู่บนกิ่งไม้ราวกับเดินบนพื้นราบ
ลู่หนานซิงถามเขาว่า
"เดินวนไปมาในสถาบันทำไมล่ะ?"
พอเห็นลู่หนานซิง ดวงตาถูซิงจู๋ก็สุกใสทันที รีบเดินมาแอ่นตัวที่หน้าต่าง