กู้จิงโม่สะดุ้งอย่างเห็นได้ชัด แล้วถามขึ้นมาโดยไม่ทันคิด
"นายไม่ใช่...ผีเหรอ?"
"นายต่างหากที่เป็นผี! ฉัน..."
คำพูดของเจ้าหนุ่มน้อยยังไม่ทันจบ เจียงสวี่สวี่ข้าง ๆ ก็รับปากแทนเสียเฉย ๆ
"เขาเป็นปีศาจ"
และเป็นปีศาจที่ยังไม่บรรลุนิติภาวะอีกต่างหาก
กู้จิงโม่กับผู้จัดการส่วนตัวต่างตาค้างกันทั้งคู่
ดีให้แรงบันดาลใจที่พวกเขาได้เห็นผีเป็นครั้งแรก
ตอนนี้ไม่ได้แค่เห็นผี แถม...ได้เห็นปีศาจซะงั้น??
ฝั่งโหลวอิ๋งอิ๋งดูจะใจเย็นกว่าทั้งสองอยู่มาก เธอเดินเข้าไปใกล้ ๆ แล้วสัมผัสอย่างละเอียด
"เป็นปีศาจจริง ๆ นี่"
แต่คงเพราะยังไม่โตเต็มวัย กลิ่นพลังปีศาจของอีกฝ่ายเลยจางไปหน่อย
กู้จิงโม่ใช้เวลาคิดนานพอสมควรกว่าจะร้องขึ้นมาได้
"ไม่ใช่แล้ว...นายเป็นปีศาจ แสดงว่าตอนเด็ก ๆ คนที่เล่นด้วยกันอย่างฉู่เมี่ยนก็เป็น..."
ปีศาจ??
เจ้าหนุ่มน้อยชื่อฉู่เมี่ยนมองสีหน้าตัวตึงตังของกู้จิงโม่ แล้วจ้องเขาเขม็งทันที
"ฉันเป็นปีศาจแล้วนายจะดูถูกฉันงั้นเหรอ?"
ท่าทางของเขาแม้จะทำหน้าดุอย่างตั้งใจ แต่กู้จิงโม่กลับเห็นความเสียใจที่แลบผ่านในดวงตาของเขา
เขาปรับสีหน้าจริงจังทันที แล้วพูดว่า
"ไม่! ฉันแค่ตกใจนิดหน่อย สมัยนั้นฉันเอานายเป็นเพื่อนที่ดีจริง ๆ พอนายย้ายบ้านหายไปเฉย ๆ ฉันยังอยากตามหาเลย..."
ฉู่เมี่ยนฟังแล้วสีหน้าก็ดีขึ้นบ้าง จึงบ่นอุบว่า
"ก็ไม่ใช่เพราะนายชอบถามว่าทำไมฉันไม่โตขึ้นสักที ฉันถึงได้ต้องย้ายหนีไปไงล่ะ?!"
ร่างมนุษย์ของปีศาจจะเปลี่ยนไปตามขั้นการเติบโตของตนเองเท่านั้น
ส่วนใหญ่แล้ว พวกเขาจะคงรูปลักษณ์คนวัยหนึ่งไว้คงที่
อย่างตอนนี้ของเขา เพราะยังไม่บรรลุนิติภาวะในสายปีศาจ ร่างมนุษย์จึงคงอยู่ในรูปลักษณ์เด็กอายุ 12 ขวบไปจนกว่าจะโต