เจียงสวี่สวี่จ้องมองเด็กสาวตรงหน้า เหมือนที่ตัวเองเคยคาดเดาไว้แต่แรก นี่มันเป็นซากศพเดินได้จริง ๆ
แม้ผิวหนังกับกล้ามเนื้อจะขึ้นสีเทาหม่นตามที่ศพควรเป็นแล้ว แต่ก็ยังมองเห็นความเด็กสะอ้านของเธอได้
อายุสิบเจ็ด แค่ใหญ่กว่าร่างที่เธอใช้อยู่ตอนนี้สองปีเท่านั้นเอง
แต่กลับจบชีวิตตรงหน้าประตูแห่งวัยแบบเดียวกับเฟิงหลิงหลิง
บางทีอาจเป็นเพราะไม่เต็มใจไม่ยอมจำยอม เธอถึงได้กลับมาในร่างซากศพเดินได้แบบนี้ เพื่อตามหาฆาตกรที่ทำให้เธอต้องตาย
แผ่นยันต์ที่เจียงสวี่สวี่บีบคลึงอยู่ในอุ้งมือเธอเก็บมันกลับไปอย่างกระชับ เธอมองอีกฝ่ายแล้วพูดช้า ๆ ว่า
"เธอไม่ต้องสนใจว่าฉันเป็นใคร ฉันให้เวลาเธอได้มากที่สุดแค่สามวัน ครบสามวันเธอต้องไป"
ไม่ว่าเธอจะแก้แค้นให้ตัวเองสำเร็จหรือไม่ เจียงสวี่สวี่ก็ไม่มีทางปล่อยให้ซากศพเดินได้เร่ร่อนอยู่ในวังได้
ไม่ต้องพูดถึงอย่างอื่น แค่รัศมีศพที่ติดต่อกับเธอก็สร้างผลกระทบให้คนจำนวนไม่น้อยแล้ว
ยิ่งไปกว่านั้น ระหว่างทาง ถ้าซากศพนี้ไปเกี่ยวข้องกับสิ่งอื่น อาจพัฒนาไปเป็นผีดิบได้ด้วย ตอนนั้นถึงจะเป็นปัญหาจริง ๆ
พอได้ยินว่าเธอให้เวลาแค่สามวัน ฉุนเยียนขยับริมฝีปาก กำลังจะโต้แย้ง เจียงสวี่สวี่ก็พูดทันควัน
"ซู่ชางติดรัศมีศพของเธอไป เมื่อวานนี้เวลาที่เธอสัมผัสกับแม่นมลี่ เธอส่งผลกระทบต่ออีกฝ่ายไปแล้วทางอ้อม"
เรื่องเกี่ยวเนื่องระหว่าง "คน" ตรงหน้านี้กับแม่นมลี่และซู่ชาง เจียงสวี่สวี่ใช้เวลาสองวันคิดไล่เรียงเล็กน้อยก็รู้แล้ว ด้วยเหตุนี้ตั้งแต่ตอนแรกที่รู้สึกได้ถึงปัญหาในตัวซู่ชาง เธอจึงไม่ได้แสดงปฏิกิริยามากมาย