เหวินเหรินไป๋เสวี่ยเปลี่ยนท่าทีอย่างกะทันหันส่งเชือกแดงให้ ทั้งสามคนไม่มีใครมองข้ามเรื่องนี้
มันก็เหมือนกับตอนที่เจียงสวี่สวี่ส่งเครื่องรางคุ้มภัยให้โดยพลการ เธอให้เองโดยไม่ต้องขอ แปลว่าคนรับต้องมีจุดที่ใช้ประโยชน์ได้อยู่แน่นอน
เจียงซู่มองเชือกแดงเส้นนั้นด้วยตาเป็นประกาย ถึงแม้จะรู้สึกว่าตัวเองคบกับ "ป้าซัง" มากที่สุดและสนิทที่สุด แต่ก็ไม่ได้คิดอยากขอมาเป็นของตัวเอง
ป้าซังให้เชือกแดงกับพี่จ้าน ต้องมีเหตุผลของเธอเอง
เจียงฮั่นก็คิดแบบเดียวกัน
คณะเดินทางมาถึงสนามบินอย่างรวดเร็ว เครื่องบินส่วนตัวของตระกูลเจียงพาทั้งสี่คนบินตรงไปยังเมืองไห่
ในเวลาเดียวกัน อีกฟากหนึ่ง
เจียงสวี่สวี่กับฉู่เป่ยเฮ่อกำลังเตรียมเดินทางไปยังหมู่บ้านวัตถุโบราณเช่นกัน เพื่อไม่ให้ร่องรอยการเดินทางของฉู่เป่ยเฮ่อถูกตรวจสอบผ่านบันทึกอิเล็กทรอนิกส์ ทั้งสองจึงพาเจียวถูออกจากเมืองหลวงโดยตรง
เหนือกลุ่มเมฆ งูเจียวสีเงินขาวพยายามอย่างขันแข็งพาทั้งสองคนบินมุ่งหน้าไปยังหมู่บ้านฮวาเป่ย
เจียวถูรู้สึกว่ามีบางอย่างมันไม่ค่อยถูก
ที่แท้เจียงสวี่สวี่เรียกเขามาเมืองหลวงครั้งแรกก็เพื่อให้เข้าศึกษาต่อที่วิทยาลัยปีศาจ
ผลคือตอนนี้สองวันสามวันก็พาเขาโดดเรียน พลังปีศาจของเขาเองก็ไม่เห็นจะดีขึ้นเลยสักนิด
เจียวถูกำลังคิดอยู่แบบนั้น ก็ได้ยินเสียงจากบนหลัง เจียงสวี่สวี่ทักทายเขาขึ้นเอง
"เจียวถู ตัวจริงของเจ๊งานนี้ดูเหมือนจะใหญ่ขึ้นนะ ความเร็วในการบินก็ไวกว่าแต่ก่อนด้วย"
ประโยคเดียวดึงความสนใจของเจียวถูออกไปทันที เขาบิดตัวไปมาอย่างภาคภูมิใจ