เจียงสวี่สวี่นึกถึงครั้งล่าสุดที่ได้พบเฉียวอวี่ ตั้งแต่นั้นมาระบบก็อยู่ในสภาพกึ่งตายกึ่งเป็นตลอด
เธอสัมผัสได้ถึงความผิดหวังที่ระบบได้รับจากเฉียวอวี่
น่าจะเหมือนกับที่อี้หลิงมีต่อเจ้าของของมัน
ถึงแม้จะถูกตั้งค่าให้เป็นสิ่งที่เหมือนระบบ แต่มันก็ยังมีความรู้สึกพิเศษไม่เหมือนใครต่อ "เจ้านาย" ที่สร้างมันขึ้นมา
แต่……ความรู้สึกนี้ลึกซึ้งเกินไปหน่อยไหม?
ถึงขั้นเกิดความชังจากรักแล้ว
อย่างไรก็ตาม ระบบขอทำงานเอง เจียงสวี่สวี่ย่อมไม่มีทางปฏิเสธ
พาเต่าระบบกับหูลี่จือออกมา เจียงสวี่สวี่เพิ่งก้าวออกจากประตูใหญ่ก็บังเอิญเห็นภาพข้างนอก
เจียวถูยืนอยู่นอกประตูตระกูลเจียง เกล็ดทั่วตัวแผ่ออก จ้องเขม็งดุดันใส่ชายร่างสูงตรงหน้า
เมื่อเผชิญกับการ "ยั่วโมโห" ของเจียวถู ชายหนุ่มยืนตรงสง่าตลอดเวลา ยืนอยู่ตรงนั้นแค่ส่งสายตาคล้ำลึกเหล่มองเจียวถูเบา ๆ เห็นได้ชัดว่าไม่เอาเจียวถูตรงหน้าติดกัน
ทว่าเด็กสาวหน้าเด็กที่หลบอยู่หลังเขากลับแอ่นหัวมอง ทำท่าตื่นตกใจไปมา
จนกระทั่งเห็นร่างที่เดินออกมาจากบ้านพักไกล ๆ เธอเหมือนได้รับการปลดปล่อย รีบโบกมือใส่เจียงสวี่สวี่อย่างดีใจ พลางตะโกนเรียกพลางไม่ลืมฟ้อง
"สวี่สวี่ มาเร็ว!! หลิวเซียนของบ้านนายไม่ให้ฉันเข้าประตู!"
เจียงสวี่สวี่มองลู่หนานซิงกับปู้ฮัวกู่ข้างนอก รู้สึกแปลกใจอยู่ไม่น้อย
ลู่หนานซิงเมื่อก่อนพาปู้ฮัวกู่กลับไป "ไหว้บรรพบุรุษ" กลับมาเร็วขนาดนี้เลย??
ไม่ทันที่เธอจะเดินเข้าไป เจียวถูที่ถูกเรียกว่าหลิวเซียนก็ระเบิดออกมาซะก่อน
"นายต่างหากที่เป็นหลิวเซียน! ตาไม่มีหรือไง?! ข้าเป็นเจียว! เจียวนะรู้ไหม มีเขา!"