ทุกคนในที่นั้นต่างหันไปมองฉู่เป่ยเฮ่อตามทิศทางที่ไอรี่ชี้ ลู่หนานซิงเป็นคนแรกที่กลั้นไม่อยู่ เบิกตาโตแล้วพูดหลุดปาก
“นายมันไร้ยางอาย!”
ถูซิงจู๋เพิ่งจัดการผู้ดูแลโซนกับรปภ. เสร็จและวิ่งกลับมา ได้ยินว่าเธอด่าใครก็แทรกถามสักหน่อง
พอได้ยินว่าอีกฝ่ายอยากเอาฉู่เป่ยเฮ่อไปแลก ก็เบิกตาโตเช่นกันแล้วตามด่า
“ไร้ยางอาย!”
ด่าไปหนึ่งประโยคแล้วยังรู้สึกบรรยากาศไม่พอ จึงด่าต่ออีก
“นายฝันเฟื่ออะไรไว้!”
นั่นมันคู่หมั้นของสวี่สวี่นะ!
อย่าดูว่าตอนนี้เจียงสวี่สวี่จะเย็นชากับคนอื่น แต่ในฐานะเพื่อนซี้เขาชัดเจนเรื่องนี้ดี
นิสัยเจียงสวี่สวี่ดูเหมือนเย็น แต่แท้จริงแล้วหวงคนของตัวเองสุด ๆ
คนไหนที่ถูกเธอวาดเข้าวงมาแล้ว แค่แตะต้องนิดเดียวเธอก็พร้อมเข้าฉากกับคนนั้นทันที
ไม่ต้องพูดถึงเรื่องไกล ๆ ก็เอาเจ้าระบบเต่าของเธอนี่แหละ
ตอนแรกไล่ฟันมันจนเลือดสาด ตอนนี้กลับพามันติดตัวไปไหนมาไหนทุกวัน ถึงขั้นตั้งชื่อให้อีก!
สองคนจ้องไอรี่ด้วยแววตาโกรธเกรี้ยว ไอรี่รังเกียจที่ทั้งคู่หยาบคายจึงไม่สนใจ มีแต่สายตาที่จับจ่ออยู่ที่เจียงสวี่สวี่เพียงลำพัง
เขามองออกว่าสองคนนี้อยู่ด้วยกัน
“พวกคุณพิจารณาดูได้ นี่คือการแลกเปลี่ยนที่ยุติธรรมมาก เราไม่เคยปล่อยให้คนของเผ่าตกอยู่ในการจัดการของประเทศอื่นโดยง่าย
แคมป์เบลสร้างทาสสายเลือดในประเทศฮวา พวกคุณอยากลงโทษเขา ฉันสามารถปิดบังสมาคมนักล่าปีศาจแล้วส่งตัวคนให้พวกคุณ ส่วนพวกคุณก็ให้ฉันได้สิ่งที่ฉันต้องการ……”
ไม่ใช่ครั้งแรกที่เขาต่อรองกับนักพรตจากประเทศอื่น เขาก็รู้จักวิถีของนักพรตประเทศฮวาดี
ประเทศฮวาให้ความสำคัญกับภาพลักษณ์มหาอำนาจ ตราบใดที่เขาคือตัวแทนของสมาคมนักล่าปีศาจ แม้จะลงมือเกินขอบเขต คนเหล่านั้นก็จะไม่ลงมือกับเขาโดยง่าย