ขณะนั้นเจียงสวี่สวี่กำลังถูกใครบางคนมาขวางทางไว้
แถมคนที่มาก็ยังเป็นคนรู้จักอีก——
เสวียนเซียว ปีศาจผู้เยาว์ที่ตองระหว่างการแข่งขันใหญ่ของวิทยาลัยชอบคิดถึงแต่อยากจะสู้กับนางสักรอบ
"นายไม่รู้เหรอว่าปีศาจวัยเด็กฝั่งโซนตะวันออกห้ามลุยเข้าโซนตะวันตกโดยไม่ได้รับอนุญาต?"
เรื่องที่เจียงสวี่สวี่จะมาที่วิทยาลัยปีศาจ เสวียนเหยารับข่าวมานานแล้ว
แม้จะไม่รู้ว่าทำไมนักพรตมนุษย์แบบนางถึงกลายเป็นครึ่งปีศาจขึ้นมาได้ลูกเดียว
สายตากวาดผ่านหางใหญ่สง่างามที่อยู่ข้างหลังนาง เสวียนเซียวก็ชะงักเล็กน้อย
ยังเป็นจิ้งจอกปีศาจด้วย
วินาทีนี้เขาเข้าใจแล้วว่าทำไมคุณเหวินถึงมองเห็นคุณค่าของนักพรตมนุษย์แบบนางตั้งแต่แรก
แค่คู่แข่งมาถึงวิทยาลัยปีศาจเอง เขาก็ตั้งใจจะเก็บความเสียดายที่สู้กันไม่ได้ตอนแข่งใหญ่ให้จบซะหน่อย
แต่อีกฝ่ายไปเข้าเรียนชั้นปีศาจวัยเด็กระดับเริ่มต้น เขาก็เลยไม่รีบไปหา
แต่ไม่คิดว่านางจะพาตัวเองบุกมาถึงโซนตะวันตกเองซะงั้น
"ฉันมีธุระ เลี่ยงหน่อย"
เจียงสวี่สวี่ไม่แปลกใจที่เจอเสวียนเซียวที่นี่ แต่ตอนนี้นางไม่มีอารมณ์จะมานั่งคุยเก่ากับเขา
เสวียนเซียวกลับไม่ขยับ ยืนอยู่ตรงนั้นเหมือนเดิม หน้าเย็นชาตามเคย
"ธุระอะไร?"
เจียงสวี่สวี่ขมวดคิ้ว ถึงจะรำคาญอยู่บ้างแต่ก็ตั้งใจจะบอกสิ่งที่เห็นให้ฟังสักหน่อย ก็แค่นั้นแหละ จู่ ๆ กลิ่นอายปีศาจแปลกหน้าก็แทรกซึมเข้ามาในวิทยาลัย แค่ชั่ววูบเดียวก็หายไปพร้อมกับกลิ่นอายของเหล่าลูกปีศาจ
สีหน้าเจียงสวี่สวี่เปลี่ยนไปเล็กน้อย นางรู้ว่าต้องมีอะไรเกิดขึ้นแน่ "หลบ!"
นางดันเสวียนเซียวออก เท้าเบาดังสายลม พุ่งตรงไปทางประตูเหล็กเล็ก ๆ ข้างกำแพงวิทยาลัย