สถานการณ์ราวกับพลิกผันในพริบตา
แม้รอบกายเจียงสวี่สวี่จะมีฟีนหวงกับดวงวิญญาณเสี้ยวหนึ่งของเซียงเหยาคอยปกป้อง แต่ก็ยังห่างไกลจากการต้านทานความคิดร้ายนับพันตรงหน้าได้
โดยเฉพาะที่ในบรรดาวิญญาณปีศาจที่ความคิดร้ายเหล่านี้ก่อกำเนิดขึ้น ยังมีสามร้ายที่เคยปะทะกับทั้งเจียงสวี่สวี่และเจียนเจียมาก่อนด้วย
ใจของเจียงสวี่สวี่ตกลงเล็กน้อย แม้วิญญาณปีศาจที่ความคิดร้ายหลอมรวมกันจะมีพลังไม่ถึงหนึ่งในสิบของร่างแท้ แต่จำนวนมหาศาลเมื่อรวมกันแล้วก็เพียงพอที่จะสร้างแรงกดดันราวกับฟ้าถล่มลงมาทั้งฟาก
ทั้งที่สถานที่ที่มันทั้งหมดยืนอยู่ตอนนี้ คือขอบเขตของเจียงสวี่สวี่เอง
ชูเอ่อมองเจียงสวี่สวี่ผ่านวิญญาณปีศาจสีดำนับพัน แววตาเจือความสงสารบางเบา เอ่ยเพียงว่า
"ฉันคิดว่าบทเรียนของชางหลินกับอู่กวงควรเพียงพอที่จะทำให้พวกเจ้ารู้แล้วว่า ตราบใดที่ยังมีมนุษย์เหลืออยู่ในโลกนี้ ฉันก็จะยังคงดำรงอยู่ตลอดไป"
ไม่มีใครฆ่าเขาได้ แม้แต่ตัวเขาเองก็เช่นกัน
เจียงสวี่สวี่มองเขา ใบหน้ากลับเต็มไปด้วยความเด็ดเดี่ยวแบบเดียวกันกับคนทั้งสองในอดีต
"ถ้าไม่ลอง จะรู้ได้อย่างไร?"
นางกล่าว
"ชางหลินในอดีตไม่ใช่บทเรียน และพวกเขาก็ไม่ได้แพ้ อย่างน้อยชางหลินก็ทำให้เจ้าจมดับไปนานถึงพันปี ส่วนอู่กวง...
ถ้าฉันไม่เข้าใจผิด แม้เจ้าจะดูดกลืนดวงวิญญาณของอู่กวงไป แต่พลังฟีนหวงของเขาก็ต้องคอยกดข่มพลังของเจ้าอยู่ตลอดใช่ไหม?"
ไม่เช่นนั้นตลอดหลายพันปีมานี้ ชูเอ่อไม่มีทางเงียบงันไม่ปะทุตลอดมาได้ แถมยังต้องสร้างองค์กรอย่างกุ้ยอู่ขึ้นมาเพื่อออกอาละวาดไปทั่วสารทิศเพื่อบรรลุเป้าหมายของตนเองอีกด้วย