เมื่อเห็นเหวินจิ่วที่ยืนอยู่หน้าประตู เจียงสวี่สวี่ก็รู้สึกประหลาดใจบ้าง แต่ก็ไม่ได้ประหลาดใจซะทีเดียว
เธอมองลงไปที่แม่กุญแจที่ถูกเปิดออกจนเสียหายชัดเจน เจียงสวี่สวี่จ้องเหวินจิ่วไม่พูดอะไร
แต่เหวินเหรินจิวเสียวก็รู้ว่าเธอเป็นห่วงเรื่องนี้ ไม่รอให้เธอเอ่ยปาก ก็พูดขึ้นตรง ๆ ว่า
"แม่กุญแจของเธอคุณภาพแย่มาก เดี๋ยวฉันจะให้หมู่เสียวเสียวมาเปลี่ยนอันใหม่ให้"
แม่กุญแจอะไรนะ ดันๆ เดียวก็พัง
เปลี่ยน
เจียงสวี่สวี่เห็นเขาเสนอจะชดใช้แม่กุญแจใหม่เอง ท่าทางบนหน้าก็อ่อนโยนลงสองส่วน ถามเขาว่า
"มาหามีเรื่องอะไรหรือเปล่า"
เหวินเหรินจิวเสียวก็เดินเข้ามาเอง สายตากวาดผ่านหางจิ้งจอกอ้วนกลมสองเส้นข้างหลังเธอก่อน
แววตาลึกลงเล็กน้อย แต่ก็ระงับไว้อย่างรวดเร็ว กวาดสายตาไปรอบ ๆ ลานบ้าน ก่อนจะกวาดมองเจียวถูอีกรอบ
เลือกนั่งลงที่ตำแหน่งที่ตัวเองถนัด แล้วจึงเอ่ยขึ้น
"เรื่องฝั่งวิทยาลัยเหยา ฉันรู้เรื่องแล้ว เธอมีอะไรอยากจะบอกฉันบ้าง"
เขาคิดว่า ถ้าเธอขอร้องให้เขาช่วยเป็นเจ้าภาพให้เอง เขาก็ไม่ถือว่าห้ามช่วยเธอต่อรองของให้มากกว่านี้
นอกจากรางวัลที่เธอควรได้รับแล้ว เขาจะให้ทุกคนรู้ด้วยว่า เธอคือสมาชิกโดยกำเนิดของตระกูลเหวินเหรินของเขา ไม่ใช่คนที่ใคร ๆ จะมากดขี่ตามอำเภอใจได้
น่าเสียดาย ถ้าเจียงสวี่สวี่จะยอมร้องขอให้เขาเอง เขาคงไม่ต้องมารู้เรื่องนี้ช้าถึงวันนี้
แต่เมื่อเขาถามแล้ว เจียงสวี่สวี่ก็ยินดีจะคุยเล็ก ๆ นิดหน่อย เพียงแต่ก่อนคุย เธอต้องการยืนยันกับเขาอีกอย่างก่อน