สายถูกรับสายอย่างรวดเร็ว คนปลายสายคงยังไม่ได้นอน
น้ำเสียงค่อนข้างเย็นชา แหบพร่าและไม่ใส่ใจ
"มีเรื่องอะไร?"
"คนที่ฝากฉันไปส่งของขวัญไว้ เข้ามาหาฉันแล้ว"
ไป๋เยี่ยนชิงไม่อ้อมค้อม พูดตรง ๆ ว่า "เธออยากเจือน"
"โอ้" คนปลายสายตอบรับเบา ๆ แล้วปฏิเสธอย่างตัดบท "ไม่เจอ"
"ฉันก็เดาไว้แล้ว เพราะงั้นเธอบอกว่านายตั้งเงื่อนไขได้"
ไป๋เยี่ยนชิงพูดต่อ "ฟังจากน้ำเสียงของเธอ ถ้าไม่ได้เจอนาย เธอไม่ยอมแน่ ๆ"
ที่แท้ก็หมายความว่า แม้นายจะปฏิเสธ อีกฝ่ายก็จะหาวิธีอื่นสืบข้อมูลของนายให้ได้
"ฮะ" ปลายสายหัวเราะเบา ๆ เสียงนั้นทะลุเข้าหูไป๋เยี่ยนชิง แปลก ๆ ทำเอารู้สึกรู้สึก
เขาดึงโทรศัพท์ออกห่างเล็กน้อย ก่อนจะได้ยินอีกฝ่ายพูดว่า
"งั้นก็ให้เธอเอาชนะการประลองใหญ่ของวิทยาลัยมาก่อน บอกเธอได้เลย ชนะก่อน ฉันถึงจะเจอ"
ถึงการประลองใหญ่ของวิทยาลัยยังชนะไม่ได้ ก็ไม่มีสิทธิ์เจอเขา
เขาเองก็ไม่จำเป็นต้องเจอเธอด้วย
น้ำเสียงของชายหนุ่มดูเกียจคร้านอยู่ไม่น้อย แต่ถ้อยคำที่พูดออกมากลับแผ่ซ่านความเย็นชา
ไป๋เยี่ยนชิงเหมือนคุ้นชินกับน้ำเสียงแบบนี้ของอีกฝ่ายอยู่แล้ว จึงไม่ซักถามเพิ่ม ตอบแค่
"ได้"
ไป๋เยี่ยนชิงคิดว่าบทสนทนาจะจบลงแค่นี้ แต่ไม่คิดว่าปลายสายนั้น ชายหนุ่มจะถามเพิ่มอีกหนึ่งคำถามอย่างหาได้ยาก
"เธอเป็นยังไงบ้าง?"
ไป๋เยี่ยนชิงเดาไม่ออกว่าคำว่า "เป็นยังไง" นั้นหมายถึงด้านไหน จึงตอบไปว่า
"เธอเก่งมาก แถมยังน่าสนใจอีกด้วย"
คิดแวบหนึ่ง เธอเสริมว่า "นายเจอเธอแล้วจะไม่ผิดหวังหรอก"
ความหมายของประโยคนี้ คือเธอเชื่อว่าเจียงสวี่สวี่จะเอาชนะการประลองใหญ่ของวิทยาลัยและได้เจอเขาแน่นอน