โลกคู่ขนาน
ปริภูมิฉีกออกเป็นช่องหนึ่ง เจียงสวี่สวี่พาฉู่เป่ยเฮ่อเดินออกมาจากรอยแยกนั้น
แม้เธอจะไม่มีพลังของวิถีแห่งสวรรค์อีกต่อไป แต่ตราประทับวิถีแห่งสวรรค์ก็ยังคงให้สิทธิ์แก่เธอในการปฏิบัติหน้าที่ของวิถีแห่งสวรรค์
ยิ่งไปกว่านั้น โลกคู่ขนานตอนนี้ก็คืออาณาเขตของเธอเอง เธอจึงไม่ต้องพึ่งอาณาจักรเวทย์ในการเดินทางระหว่างสองโลกอีกต่อไป
ผ่านเข้าอาณาเขตของโลกคู่ขนาน ส่งหูหลี่จื้อกลับที่คอนโดของเธอก่อน เจียงสวี่สวี่ถึงพาฉู่เป่ยเฮ่อมุ่งไปยังจุดที่ลึกที่สุดของอาณาเขต
การพาฉู่เป่ยเฮ่อมาครั้งนี้ สำคัญที่สุดคือเรื่องการดำเนินไปในอนาคตของโลกคู่ขนาน
ที่นี่ยังคงเป็นทุ่งหญ้าเขียวขจี แต่ที่ต่างออกไปคือ เหนือสนามหญ้าแห่งนี้ ณ ตอนนี้มีต้นกล้าเล็ก ๆ หนึ่งต้นลอยค้างอยู่
กุยเสียวซวี่นอนแผ่ตัวอยู่ใต้ต้นกล้านั้น สี่ขาแผ่ออก ท่าทางเบื่อหน่ายชะมัด
เมื่อสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายของใครบางคนที่เข้าใกล้ มันทันทียกศีรษะขึ้นตรง ๆ ศีรษะเต่าที่ดูสง่างามแฝงความดุร้ายนั้นยื่นออกมายาว ๆ แต่พอเห็นชัดว่าคนที่มาคือเจียงสวี่สวี่และฉู่เป่ยเฮ่อ ร่างเต่าที่แผ่ออกนั้นทันใดนั้นก็พุ่งขึ้นมาพร้อมหมอกสีดำ พาตัวมันซู่เดียวพุ่งเข้ามาหน้าเจียงสวี่สวี่
"เจียงสวี่สวี่! นายทิ้งฉันไว้แล้วหนีไปเอง! บอกมาสิ นายตั้งใจจะทิ้งฉันมาตลอดใช่ไหม?!
ฉันรู้มาตลอดว่าวิถีแห่งสวรรค์ไม่มีหัวใจ! ตอนนั้นฉันทรยศวิถีแห่งสวรรค์ของโลกคู่ขนานเพื่อช่วยนาย ตอนนี้นายได้เป็นวิถีแห่งสวรรค์ก็อยากจะทิ้งฉันซะงั้น! นายทิ้งเต่าอย่างฉันไว้ตรงนี้ นายไร้หัวใจ นายไร้น้ำใจ! ใจนายไม่เจ็บบ้างเลยเหรอ?!"
กุยเสียวซวี่ระเบิดความโกรธออกมารัวเร็วเป็นชุด ทุกคำเต็มไปด้วยความโกรธของราชันแห่งพันธุ์เต่า แถมยังไม่ให้โอกาสเจียงสวี่สวี่ได้แม้แต่จะเปิดปากอธิบาย