ที่สถาบันลัทธิเต๋า
เจียงสวี่สวี่และฉู่เป่ยเฮ่อยืนเฝ้าอยู่หน้าแม่แบบพลังในห้องวิชา
เวลาผ่านไปแล้ว 30 นาทีนับตั้งแต่เวินเหรินชีชีกับคณะจากไป แต่ทั้งสองก็ไม่มีท่าทีจะเดินทางกลับ
เจียงสวี่สวี่กำลังเปิดดูสมุดบันทึกอีกเล่มหนึ่งที่ถูซิงจู๋ฝากทิ้งไว้
สมุดเล่มนั้นถูกผนึกไว้ด้วยวิชา ห้ามคนนอกเงื่อนไขแอบดู
บังเอิญเสียจริง ๆ ที่เจียงสวี่สวี่อยู่ในกลุ่มคนที่อนุญาต
สองปีที่ผ่านมาเธอยุ่งกับฟื้นฟูหางจนต้องจบหลักสูตรของสถาบันลัทธิเต๋าก่อนเวลา ส่วนถูซิงจู๋ ลู่หนานซิง และเซี่ยอวิ๋นหลี่ ก็ต่างยุ่งอยู่กับเรื่องของตัวเองในสายทางของแต่ละคน
เรื่องแม่แบบพลังที่เชื่อมต่อไปยังโลกอื่นนี้ ถูซิงจู๋ได้จดบันทึกไว้เป็นระยะ ๆ ครั้งคราว
ส่วนใหญ่เป็นแนวคิดของเขาต่อแม่แบบพลังเหล่านั้นที่ชูเอ่อปล่อยให้หมอกผีก่อตั้งขึ้น
ในสมุดบันทึกของเขาระบุว่า แม่แบบพลังที่แตกสาขาออกจากเขตแดนขาดนอกจากจะใช้เป็นเกราะปิดกั้นสิ่งสกปรกกับท้องทะเลแล้ว ยังใช้พื้นที่ว่างภายในเขตแดนขาดเป็นสะพานเชื่อมสองโลก
และตามการคาดการณ์ของเขา เขตแดนขาดอาจเปิดช่องทางที่มั่นคงเชื่อมสองโลกไว้ แม้กระทั่งทำให้สองโลกซ้อนทับกันโดยสมบูรณ์ในบางบริเวณ
สายตาของเจียงสวี่สวี่ค้างอยู่กับส่วนนั้นของแนวคิดนานนับชั่วโมง ก่อนจะทนไม่ได้แล้วเอ่ยถามฉู่เป่ยเฮ่อ
"นายจำได้ไหม ตอนนั้นยายเคยพูดเรื่องเป้าหมายของวิถีสวรรค์แห่งโลกอื่นไว้"
เจียงสวี่สวี่ไม่รอให้เขาเปิดปาก ก็เล่าถึงคำพูดที่เหวินเหรินไป๋อีเคยเปิดใจกับเธอไว้
"แย่งวิถีแห่งสวรรค์ของโลกนี้ ขึ้นครองทั้งโลกในฐานะของวิถีแห่งสวรรค์...แล้วทำให้ทุกอย่างกลับคืนสู่จุดเริ่มต้น หลอมสองโลกคู่ขนานให้กลายเป็นหนึ่งเดียว"
เพราะรู้ความจริงเช่นนี้ สองปีที่ผ่านมาเจียงสวี่สวี่จึงฝึกฝนอย่างบ้าคลั่ง เพื่อเรียกวิถีแห่งสวรรค์กลับมาด้วยพลังสิบหางให้เร็วที่สุด