“พี่ท่าน……ขอบคุณที่ปลดปล่อยข้าให้เป็นอิสระนะคะ”
สายตาของผีสาวกวาดผ่านคนทั้งสองรอบหนึ่งแล้วตัดสินใจเลี่ยงไปขอบคุณฝั่งเจียงสวี่สวี่โดยไม่สนใจเจียงฮั่น
เจียงสวี่สวี่มองผีสาวที่ตายมาแล้วไม่ต่ำกว่าสิบปีตรงหน้า แล้วถามขึ้นเพียงคำถามเดียว
“เล่าเรื่องของนางมาฟังสิ คนที่นางเรียกว่าสายลับน่ะ เป็นใคร?”
ผีสาวแสดงความโศกเศร้าและแค้น “ชื่อของมันคือซูเฉิง!”
*
ผีสาวชื่อหลินมู่เจิน
เธอเคยเป็นนักศึกษาของมหาวิทยาลัยไห่ต้ามาก่อน
ปีสอง เธอคบหากับแฟนหนุ่มที่เรียนปริญญาโท คนคนนั้นก็คือซูเฉิง
ทั้งคู่มีความสนใจตรงกัน ความรู้ใกล้เคียงกัน คบกันมากว่าสองปี ถึงขั้นนัดหมายกันว่าจะแต่งงานกันหลังเรียนจบ
แต่เธอไม่เคยคิดเลยว่าแฟนหนุ่มของตัวเองจะติดต่อลับ ๆ กับฝ่ายประเทศฮวา
ตอนแรกเธอคิดว่าตัวเองขี้ระแวง ต่อมาเริ่มแอบสังเกตและสืบเสาะ กลับพบร่องรอยน่าสงสัยยิ่งขึ้นไปอีก
เธอตั้งใจจะรวบรวมหลักฐานไปแจ้งความ แต่ไม่ทันไรก็ถูกเขาจับได้ กระทั่ง……ถูกฆ่าตายโดยตรง
ซูเฉิงฝังศพเธอไว้ในป่าไม้เล็ก ๆ แห่งหนึ่ง อาจเพราะกลัวว่าเธอจะมาตามหาชีวิต เขาจึงไปหาหมอผีจากประเทศฮวา แล้วทำตามวิธีของอีกฝ่าย ใช้เชือกกระดาษสีขาวกับยันต์ล้อมร่างของเธอไว้ตรงกลาง
ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมากว่าสิบปี ดวงวิญญาณของหลินมู่เจินถูกบังคับขังอยู่ในวงนั้น สู้ไม่ไหวจนแทบขาดใจ
จนกระทั่งคืนวาน ค่ายกลที่ใช้รัดตัวเธอกลับเปิดรอยแยกขึ้นอย่างลึกลับราวกับถูกดึงดูดโดยสิ่งใดบางอย่าง หลินมู่เจินรีบฉวยโอกาสหนีออกมาทันที
“ฉันก็ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น พอได้สติอีกที ฉันก็ปรากฏตัวอยู่ในห้องพักของมันแล้ว”
หลินมู่เจินชี้ไปที่เจียงฮั่น คนถูกชี้ต้องเบียดตัวหลบออกข้าง ๆ อย่างกลั้นไม่ได้ เพราะรู้สึกว่าถูกผีชี้แบบนี้มันขนลุกยะย่องจนแทบทนไม่ได้