ได้ยินเสียงของเจียงสวี่สวี่ ลูกหงส์เพลิงตัวจิ๋วที่กำลังเบียดอิงกับไข่หงส์อย่างใฝ่ฝันก็เอียงคอ
มีอะไรไม่เหมือนเดิม??
ได้ยินแต่เสียงฉู่เป่ยเฮ่อพูดขึ้นว่า
“ถ้าเป็นไปตามเส้นเวลาเดิม แม้ไม่มีพวกเรา อู่กวงก็ควรจะถือกำเนิดขึ้นตามปกติ”
มิฉะนั้นเขากับอู่กวงก็คงไม่ได้พบรู้จักกันในสามพันปีต่อมา
ฉู่เป่ยเฮ่อย่อมรู้ตัวในข้อนี้เช่นกัน
เขากับสวี่สวี่ช่วยไข่หงส์ของอู่กวงไว้จริง แต่ความจริงแล้ว ทั้งสองคน และแม้กระทั่งการมีอยู่ของซานซู ก็ล้วนเป็นตัวแปรที่ไม่อยู่ในเส้นเวลานี้
การปรากฏตัวของพวกเขา ไม่ควรไปเปลี่ยนวิถีเดิมของเส้นเวลา โดยเฉพาะการเปลี่ยนการถือกำเนิดของหงส์
ซานซูเป็นเพียงเด็ก ยังไม่มีการสืบทอดความทรงจำ จึงเข้าใจความหมายในคำพูดของทั้งสองไม่ได้เลย ได้แต่ถามอย่างซื่อ ๆ ว่า
“แปลว่าอะไรหรือ?”
ไข่หงส์ ช่วยไม่ได้เหรอ?
เจียงสวี่สวี่ได้ยินดังนั้นจึงตอบว่า “แปลว่า แม้ไม่มีพวกเรา ในเส้นเวลานี้ก็ควรจะมีใครบางคนสัมผัสได้ถึงภัยอันตรายของไข่หงส์ และปรากฏตัวทันเวลามาช่วยมันไว้”
และคนผู้นั้น… บางที หลังจากพวกเขาทำลายวิชากั้นกั้นของห้องลับแล้ว ณ บัดนี้ คงสัมผัสได้ถึงลมหายใจของไข่หงส์แล้ว
*
ดั่งที่เจียงสวี่สวี่เดาไว้ ในเวลานี้ บนยอดเขาสิงที่อยู่ไกลโพ้นนับพันลี้ ชายหนุ่มท่าทางเยือกเย็นสุขุมก็ค่อย ๆ ลืมตาขึ้น สายตาพลันมองไปยังทิศทางของเมืองหลวงเทียนหยวนภายนอกถ้ำ
ชั่วอึดใจ ชายหนุ่มลุกขึ้นเตรียมเดินออกไป
ทว่าเพิ่งก้าวไปได้ครึ่งทาง ก็เห็นในแสงย้อนที่ปากถ้ำ มีร่างบางเพรียวสง่างามยืนอยู่ ณ ที่นั้น