สามวันนี้ผ่านไปเร็วจริง ๆ
วันนี้ในวิทยาเขตของมหาวิทยาลัยไห่ต้าก็ยังเป็นไปตามปกติ
เจียงฮั่นเดินอยู่ในวิทยาเขตด้วยสีหน้าที่ดูไม่ค่อยดีนัก
เพราะยังห่วงเรื่องที่เฉียวอวี่พูดไว้ เขาสองวันนี้เลยแอบสืบเสาะอยู่ตลอดว่ามีนักศึกษาคนไหนใช้สินเชื่อในแคมปัสหรือโดนรีดไถกันเป็นกลุ่มบ้างหรือไม่
ผลลัพธ์ก็คือไม่พบอะไรเลย
แล้วเมื่อคืนที่กลับมาถึงห้องพัก ก็เห็นเพื่อนร่วมห้องปิดประตูจุดเทียนกัน ทำท่าจะเชิญเซียนผีกันเสียแล้ว!
ตอนที่เจียงฮั่นเห็นฉากนั้น ขมับเขาเต้นตุบ ๆ ตามไปด้วย
"พวกนายทำอะไรกัน?"
ตั้งแต่ได้เห็นฝีมือของเจียงสวี่สวี่ เขาก็รู้สึกแพ้ว่างานแบบนี้เป็นพิเศษ
เพื่อนร่วมห้องเห็นเขากลับมา ยังยิ้มแฉ่งอยู่เลย
"เชิญเซียนผีไง ยังไงนายก็แอบสืบเรื่องในมหาลัยอยู่สองวันแล้วไม่ใช่เหรอ ถามเซียนผีตรง ๆ เลยดีกว่า แกต้องรู้แน่นอน"
เจียงฮั่นมองเพื่อนร่วมห้องทั้งหมด สายตาเหมือนมองคนบ้า
"พวกนายไม่กลัวตายกันจริง ๆ เลยนะ……"
"เขาว่ากันว่าศาสตร์ลี้ลับมีอยู่จริง แต่เราก็ไม่เคยเห็นสักหน่อย ลองดูหน่อยสิ วางใจเถอะ เราจะไม่ทำแบบในหนังที่หยุดกลางคันแน่นอน จะทำตามขั้นตอนอย่างเคร่งครัดเลย"
เจียงฮั่นพยายามห้ามอีกสองประโยค เห็นว่าห้ามไม่ได้จริง ๆ ก็เลยปล่อยเสีย
ส่วนจะร่วมวงนั้น ตายยังไงก็ไม่มีทางร่วมแน่นอน
เจียงฮั่นถือโทรศัพท์เล่นดูฟอรัมของมหาลัยไปเรื่อยเปล่า ทางฝั่งเพื่อนร่วมห้องก็ทำตามที่พูดไว้ เดินพิธีเชิญเซียนผีอย่างเคร่งครัด
นี่ก็ยังเป็นนักศึกษาที่สอบเข้ามหาวิทยาลัยไห่ต้าได้ ความเอาจริงเอาจังแค่นี้ก็ยังมีอยู่