พอได้ยินคำของเจียงเฉิง เจียงอวี่หมินถึงกับกลอกตาขึ้นฟ้า แทบจะเป็นลมต่อหน้า
อือ...ท้องมันเจ็บยิ่งขึ้นอีกแล้ว
ดีที่เจียงสวี่สวี่ที่ยืนอยู่ข้าง ๆ เอ่ยขึ้นทันท่วงที
"วางใจเถอะ เขาแค่ท้องปลอม ไม่มีจิตวิญญาณของทารก"
พูดจบ เห็นว่าเจียงอวี่หมินเริ่มโล่งใจขึ้นบ้างแล้ว เธอก็เสริมต่อ
"แต่ในท้องจะมีอย่างอื่นติดมาด้วยหรือเปล่า อันนี้ฉันไม่รับประกันนะ"
เจียงอวี่หมิน: ...
เจียงสวี่สวี่อธิบายเรื่องยานั้นให้ฟังอีกรอบ พอทุกคนได้ยินว่ายานั้นเป็นฝีมือปีศาจวางมาด้วยซ้ำ ต่างก็อดห่วงเป็นห่วงเจียงอวี่หมินไม่ได้
เจียงอวี่หมินยิ่งกลัวหนักขึ้นไปอีก ไม่ทันจะสนใจแล้วว่าก่อนหน้านี้ตัวเองเกลียดชังหลานสาวคนนี้แค่ไหน รีบถามทันที
"สวี่สวี่ เธอรู้เรื่องพวกนี้ขนาดนี้ ต้องมีวิธีช่วยลุงคนที่สองสิใช่ไหม?"
เจียงสวี่สวี่ได้ฟังก็ส่ายหน้า
"ถ้าเป็นพลังปีศาจหรือพลังชั่วร้ายก็ยังพอมีวิธีกำจัด แต่ของที่กลืนเข้าไปในท้องแล้ว ฉันไม่มีทางทำอะไรได้"
นางก็ไม่ได้บำเพ็ญวิชาแพทย์โดยเฉพาะอยู่แล้ว
พอได้ยินว่าแม้แต่เจียงสวี่สวี่ยังไม่มีวิธี เจียงอวี่หมินเริ่มร้อนใจขึ้นทันที ยิ่งร้อนใจเข้า ก็ยิ่งลืมตัวกลับไปเป็นแบบเดิมโดยไม่รู้ตัว
"เธอจะไม่มีวิธีได้ยังไง? นี่เธอไม่ใช่เก่งเรื่องเวทมนตร์ลึกลับอยู่เหรอ? จะแค่เรื่องแบบนี้จัดการไม่ได้จริง ๆ เหรอ?"
พูดพลางยังมองเจียงสวี่สวี่ด้วยสายตาเต็มไปด้วยความสงสัย
"หรือว่าเธอตั้งใจไม่ช่วยลุงกันแน่?"
ท่านปู่เจียงได้ยินเสียงหน้าเคร่งครัดลงทันที เอ่ยตักเตือนเสียงเข้ม
"ลุงที่สอง! สวี่สวี่บอกว่าไม่มีวิธีก็คือไม่มีวิธี เธอเป็นผู้ใหญ่มันจะได้เวลาไหนสักทีที่จะทำตัวให้เหมาะกับฐานะผู้ใหญ่บ้าง!"