เจียงอวี่หมินบอกว่าจะบวชก็จริงจังขอบวชจริง
ถึงกับเก็บข้าวของไปวัดชื่อดังแห่งหนึ่งในเมืองไห่ในวันเดียวกันนั้นเลย — วัดชีหยวน
ตามปกติการบวชในยุคนี้ต้องผ่านกระบวนการตรวจสอบ นอกจากต้องมั่นใจว่าตัวตนสะอาดไม่มีฐานะพิเศษแล้ว ยังต้องเรียนรู้พุทธศาสนาพื้นฐานก่อน ผ่านการประเมินจากคณะสงฆ์ไม่ต่ำกว่าหนึ่งปี ถ้าผ่านค่อยอนุญาตให้บวช
เจียงอวี่หมินในฐานะคนตระกูลเจียง ย่อมใช้สายสัมพันธ์ลัดกระบวนการตรวจสอบนี้ได้ แต่ก็เพียงเข้าวัดในฐานะฆราวาสมาฝึกปฏิบัติร่วมกับพระเท่านั้น
การ 'ฝึกปฏิบัติ' แบบนี้ก็โคมกันทั่วไป คนในเมืองที่เครียดหนักหรือเบื่อโลกมืดมน สมัครเข้าอบรมสมาธิฟรีของวัดได้
เป็นการมาพำนักในวัดเพื่อปฏิบัติธรรมระยะสั้นโดยยังคงผมยาว
คล้ายค่ายฤดูร้อนฉบับวัด โดยทั่วไปไม่กี่วันก็เลิก
เพราะรู้ว่าเจียงอวี่หมินไม่มีทางบวชจริงในระยะสั้น ๆ คนตระกูลเจียงเลยไม่ได้ใส่ใจซักเท่าไหร่
ทั้งตระกูลเจียง คนเดียวที่เอาเรื่องนี้จริง ๆ ก็คงเป็นเจียงอิ๋งกับเจียงซู่
เจียงซู่ไม่เป็นไร แต่เจียงอิ๋งอายุแค่แปดขวบ พอรู้ว่าคุณพ่อไปอยู่วัดจริง ๆ น้ำตาก็คลอเบ้าทันที
"คุณพ่อไปเป็นพระจริง ๆ เหรอ? พ่อจะไม่เอาอิ๋งแล้วจริง ๆ เหรอ?"
ประโยคหลังทำให้คนตระกูลเจียงเงียบไปพักหนึ่ง
เจียงฮั่นเซ็งที่สุด เขารู้อยู่แล้วว่าจะเป็นแบบนี้ พ่อคนนี้ไม่เคยน่าเชื่อถือ ยิ่งหย่ากับแม่แล้วยิ่งเลวร้าย
ดึงมือเจียงอิ๋งไว้ กำลังลังเลว่าจะปลอบน้องสาวคนเล็กยังไง ก็ได้ยินเจียงหวยเอ่ยขึ้นเอง