ดังที่เจียงสวี่สวี่คาดไว้ พิธีทำสัญญาเพิ่งจะเริ่มขึ้นได้ไม่นาน เหล่าทีมงานสำนักความปลอดภัยแห่งเมืองหลวงที่รับผิดชอบติดตามไม่ฮั่วกู่ก็รีบมาถึง
เพียงเห็นธงมนต์ที่ตั้งเป็นวงอยู่เบื้องหลังทั้งสองคน สีหน้าของพวกเขาก็เปลี่ยนไปทันที
"พวกเจ้า! ไม่ฮั่วกู่มีความผิดบาปเรื่องการฆ่าฟันติดตัวแล้ว! ยังจะทำสัญญากับมันอีกเหรอ?!"
"ความผิดบาปอะไร? พวกคุณมีหลักฐานไหนพิสูจน์ว่ามันฆ่าคน?"
เจียงสวี่สวี่แสร้งทำเป็นโง่เขลาอยู่กับที่ หนึ่งในทีมซึ่งอายุน้อยกว่าจึงพูดขึ้นว่า
"ชายคนนั้นยังติดมลทินของไม่ฮั่วกู่อยู่เลย ยังจะต้องการหลักฐานอะไรอีก?
อย่าคิดว่าจะใช้ยันต์ค้ำดวงวิญญาณมันไว้แล้วปกปิดความจริงที่ไม่ฮั่วกู่ฆ่าคนได้!"
เจียงสวี่สวี่กวาดสายตาเย็นชาไปทั่วฝ่ายตรงข้าม กลับตอบกลับด้วยคำถาม
"พวกคุณไม่รู้เหรอว่าคนนั้นเป็นคนแบบไหน? สิ่งมีชีวิตต่ำต้อยที่ล่วงละเมิดเด็ก พวกคุณคิดว่ามันไม่สมควรตายเหรอ?"
คำถามเดียวของเจียงสวี่สวี่ทำให้ทั้งสามคนฝ่ายตรงข้ามเงียบกริบไปชั่วขณะ
พูดตามตรง
คนคนนั้นก็จริง ๆ สมควรตาย
โดยเฉพาะฝ่ายนั้นมีทีมงานหญิงหนึ่งคน ที่บ้านยังมีน้องสาวอายุห่างกันสิบปี ยิ่งรังเกียจสะท้านสั่นกับเรื่องแบบนี้เป็นทุนเดิม
คิดว่าคนแบบนี้ควรถูกลากไปยิงเป้าทิ้งซะตรง ๆ
แต่ก็ตาม นี่มันคนละเรื่องกับไม่ฮั่วกู่ฆ่าคนอยู่ดี!
เจียงสวี่สวี่เห็นพวกเขาเงียบไป ก็รู้ว่าอีกฝ่ายสามคนยังมีศีลธรรมอยู่ในตัว จึงผ่อนน้ำเสียงลงเล็กน้อย
"การลงมือของไม่ฮั่วกู่ครั้งนี้ก็เพื่อช่วยคน แค่มันยังไม่คุ้นเคยกับร่างของตัวเองดีพอ เวลาลงมือเลยแรงไปหน่อยนิดหน่อย...