ย้อนเวลากลับไปช่วงที่เจียงสวี่สวี่ปลุกพลังสิบหาง——
ในครั้งนั้น เมื่อพลังสิบหางตื่นขึ้น จิตสำนึกของเจียนเจียก็เข้าครอบงำร่างของเจียงสวี่สวี่
เธอนั่งอยู่บนแท่นตกแต่งชั้นดาดฟ้าของบ้านพักตระกูลเจียง สะบัดขาไปมาอย่างเหม่อลอย มือหนึ่งถือชานมไว้ดูด อีกมือยื่นไปทางข้าง ๆ
จินเสี่ยวเฮ่อกอดส้อมไว้หนึ่งคัน แล้วเอาป๊อบคอรันชิ้นหนึ่งที่เสียบไว้ส่งให้อย่างระมัดระวัง
ตอนที่เจียนเจียยื่นมือรับส้อม สายตาของจินเสี่ยวเฮ่อดูเหมือนจะถูกดึงดูดด้วยกระดิ่งวิญญาณที่สวมอยู่ที่ข้อมือของเจียนเจีย จึงยืดมือเล็ก ๆ ออกไปเพื่อจะแตะ
แต่พอมือสั้น ๆ นั้นจะโดนกระดิ่งวิญญาณ เจียนเจียก็ชักมือกลับอย่างว่องไว
"อันนี้เจ้านายของแกให้ฉันมา ไม่ได้เล่นกับแก"
เพราะจิตสำนึกของเธอเข้าครอบงำร่างเจียงสวี่สวี่ กระดิ่งวิญญาณที่เคยสลายไปพร้อมกับจิตวิญญาณของสวี่สวี่จึงปรากฏขึ้นใหม่ที่ข้อมือของเจียงสวี่สวี่พร้อมกับการมาของเจียนเจีย
มองกระดิ่งวิญญาณที่นิ่งสงบอยู่บนข้อมือของตัวเอง แล้วหันไปมองมนุษย์กระดาษแสงสีทองที่เงยหน้ามองเธออยู่ข้างป๊อบคอรัน
เธอหยิบป๊อบคอรันในมือเข้าปากกัดหมดคำหนึ่ง จากนั้นจึงพูดเบา ๆ ราวกับพึมพำ
"แต่พอจิตวิญญาณของฉันสลายไปหมดแล้ว ของอย่างนี้ก็ควรคืนให้เจ้าของเดิมจริง ๆ"
พูดจบ เธอก้มมองมนุษย์กระดาษแสงสีทอง สะบัดนิ้วเรียก ม่านอาณาเขตเปิดออก เธอพร้อมมนุษย์กระดาษก็ปรากฏตัวขึ้นท่ามกลางอาณาเขตของสิบหางทันที
ที่ชายขอบเชื่อมระหว่างโลกความจริงกับอาณาเขตนั้น มีต้นแปะก๊วยต้นยักษ์หนึ่งต้น