จู่ ๆ ก็มีคนขึ้นมา แล้วเปิดปากบอกให้เจียงสวี่สวี่เดินตามเขาไป
รอยยิ้มในดวงตาของเจียงหวยเย็นลงทันที
ลู่หนานซิงไม่รู้จักอีกฝ่าย จึงถามขึ้นโดยสัญชาตญาณ "นายเป็นใคร?"
ชายหนุ่มไม่สนใจลู่หนานซิง แค่หันไปมองเจียงสวี่สวี่ตามอัธยาศัย
ตอนแรกเจียงหวยไม่รู้ว่าสวี่สวี่กับ 'คุณเหวิน' ผู้นั้นมีข้อตกลงอะไรกัน แต่คิดตามนิดเดียวก็นึกออก
"นายเหวินที่ฝากไป๋เยี่ยนชิงส่งของขวัญถึงเจ้าตัวใช่ไหม"
เจียงสวี่สวี่พยักหน้า แล้วได้ยินเจียงหวยพูดว่า
"ฉันไปด้วย"
เขารู้ว่าสวี่สวี่เคยไปสืบเรื่องของนายเหวินคนนี้กับไป๋เยี่ยนชิงมาก่อน แต่เขาก็ไม่มีทางปล่อยให้เธอไปกับคนแปลกหน้าได้อยู่ดี
เจียงสวี่สวี่ยังไม่ทันตอบ ชายหนุ่มก็เอ่ยว่า
"นายเหวินตกลงจะพบแค่เธอ ไม่ได้ตกลงจะพบคนอื่น"
เจียงหวยตอบ "ฉันเป็นพี่ชายเธอ"
ชายหนุ่มเรียบเฉย "แม้แต่พ่อเธอมาก็เหมือนกัน"
บรรยากาศเริ่มขัดกันเกรี้ยวกราด จนเจียงสวี่สวี่ต้องเอ่ยให้เจียงหวยวางใจ
"ฉันไปแป๊บเดียวนะ"
ทั้งเรื่องของอาจารย์ ทั้งเรื่องที่เจียงจ้านบอกเธอว่าแม่มีนามสกุลเหวิน เธอไม่ได้เล่าให้เจียงหวยฟังเลย
เพราะเบื้องหลังเกี่ยวพันกับเรื่องราวของสำนักเซวียนที่ซับซ้อนเกินไป เจียงหวยดึงเข้าไปพัวพันไม่ได้
และตอนนี้นายเหวินส่งคนของทีมนักเรียนปีศาจมารับ เท่ากับอีกฝ่ายน่าจะเป็นคนของสำนักงานบริหารปีศาจ
เมื่อเกี่ยวกับสำนักงานบริหารปีศาจที่ลึกลับขนาดนี้ ยิ่งต้องไม่ให้พี่ชายเสี่ยงอันตราย
เห็นเจียงสวี่สวี่ยืนกราน เจียงหวยเงียบไปครู่หนึ่งแล้วพูดว่า