เจียงสวี่สวี่ไม่ได้ใส่ใจว่าระบบจะรู้สึกอย่างไร พอได้ยินคำพูดของเจ้าหนูปีศาจ ดวงตาก็ขยับเล็กน้อย
"มันอ้างว่าตัวเองเป็นพระเจ้างั้นเหรอ? พระเจ้าแบบไหน?"
"พระเจ้าบ้าอะไรของมัน"
เจ้าหนูปีศาจเพิ่งจะเลิกยิ้มได้ไม่นาน ก็แลบมองเต่าบนโต๊ะอีกครั้ง น้ำเสียงเต็มไปด้วยการดูถูก
"พวกมนุษย์พวกเธอถูกหลอกง่ายเพราะพวกพระเจ้าเทวดาพวกนั้น พวกปีศาจอย่างเราไม่มีทางหลอกง่ายขนาดนั้น มันก็แค่มีความพิเศษนิดหน่อย ไม่เกี่ยวข้องกับพระเจ้าเลยแม้แต่น้อย กระทั่งจะเรียกว่าปีศาจหรือผีก็ยังไม่ถึง"
ก่อนที่เจียงสวี่สวี่จะเดินทางมา เธอแอบเอาฝาทองแดงของกระบี่ไม้ท้อออกมาสวมไว้ที่มือโดยเฉพาะ จึงทำให้ได้ยินเสียงอิเล็กทรอนิกส์ที่สั่นสะเทือนชัดเจนจากภายในตัวเต่านั้น
[ฉันคือพระเจ้า! เจ้าหนูปีศาจผอมโซยังกล้าตั้งข้อสงสัยต่อเทพเจ้า เจ้าจะต้องได้รับบทลงทัณฑ์จากฟ้า]
เจียงสวี่สวี่ฟังอย่างเงียบ ๆ แล้วหันไปมองเจ้าหนูปีศาจ
"งั้นเธอว่ามันคืออะไร? แล้วทำไมมันถึงติดอยู่ในแดนผีพร้อมกับเธอ?"
"ฉันก็ไม่รู้สิน่ามันคือของอะไร แต่ฉันกับมันไม่เหมือนกันนะ ฉันติดอยู่ในแดนผีเพราะอุบัติเหตุ แต่มันวิ่งเข้ามาเองด้วยความสมัครใจ"
เจ้าหนูปีศาจพูดว่า "มันคิดว่าตัวเองซ่อนอยู่ในแดนผีแล้วไม่มีใครเห็น แต่ฉันเห็นมันตั้งแต่นานแล้ว ทีหลังฉันยุยงให้เจ้าของแดนผีเข้าร่วมเกมแมวจับหนู มันก็เลยเลือกจับจากบรรดาผู้เล่นพวกนั้นตลอด พูดว่ากำลังหาร่างสถิตใหม่"
เจ้าหนูปีศาจพูดลืมตัวไปเรื่อย ๆ ทำให้ชีเทียนฉีที่ยืนอยู่ข้าง ๆ สีหน้าตึงขึ้นทันที
"คือเธอนั่นเหรอที่ยุยงให้เจ้าของแดนผีพาผู้เล่นพวกนั้นหายไป?!"