ยักษาผีตัวสูงใหญ่ในชุดแดงชาดไม่หวาดกลัวกระบี่ไม้ท้อในมือของเธอเลยสักนิด สายตาหรี่วูบกวาดมองไปทั่วทั้งบ้านพักหลังนี้ แต่กลับไม่พบร่องรอยลมหายใจของกู้จิงโม่
ใบหน้าของยักษาผีพลันเบือนประชดประชัน ถามเสียงหนักแน่น
"เขาอยู่ไหน?"
"ฉันซ่อนเขาไว้"
เจียงสวี่สวี่พูดหน้านิ่ง "คนเป็นกับยมโลกไม่อาจสมรสกันได้ เจ้าฝืนทำการผูกพันธ์ ถือว่าละเมิดกฎหมายยมโลกเข้าให้แล้ว"
เห็นยักษาผีตรงหน้ายิ้มเย็น
"กฎหมายยมโลกน่ะเป็นอะไร เราคือยักษาผีแห่งภูเขายิน เจ้าเป็นแค่นักพรตจุ๊บจิ๋ว ยังกล้าเล่นกลอุบายต่อหน้าเราอีกหรือ"
พูดจบ อากาศรอบกายเขาพลันเย็นเยียบลงทันที
"ซ่อนไว้งั้นหรือ เดี๋ยวเราจะตามหาเจอเอง"
ยักษาผียกมือขึ้น เจียงสวี่สวี่รู้สึกไอเย็นพุ่งเข้ามา วินาทีถัดมา บ้านพักตรงหน้ากลับกลายเป็นโฉมหน้าของยมโลก
ดวงตาเธอหรี่ลงเล็กน้อย
อีกแล้ว... อาณาเขตผี
รอบด้านเต็มไปด้วยปราณหยินที่ล่องลอย แต่ตรงหน้าของเธอกลับไม่เหลือใครแม้แต่เงา
ชัดเจนว่าอีกฝ่ายตั้งแต่ต้นก็ไม่ได้ตั้งใจจะประชันกับเธอตรง ๆ
คำสาบานในใจหนึ่งคำ เจียงสวี่สวี่ไม่แปรปรวนแม้แต่น้อย
ติดกับดักอาณาเขตผีมาแล้วครั้งหนึ่ง เธอจะไม่ยอมติดซ้ำอีกเด็ดขาด
บิดแสงสีทองหนึ่งจุดในมือ เธอฟาดแสงทองนั้นเข้าไปในกระบี่ไม้ท้อ แล้วถือกระบี่เป็นพู่กัน วาดยันต์ใส่กลางอากาศทันที
ทุกแห่งที่กระบี่ไม้ท้อลากผ่าน ล้วนปรากฏรอยแสงสีทอง
……
เวลาเดียวกันนั้น
ม่านอาคมที่เจียงสวี่สวี่ใช้ปกปิดลมหายใจของกู้จิงโม่พังทลายลงทันทีเมื่ออาณาเขตผีแผ่ออกมา