เหล่านักพรตจากประเทศฮวาไม่ได้อะไรไป ทั้งกลุ่มจึงได้แต่หางหูหางหายเดินจากกลับไปคิดหาทางแก้ของตัวเอง
แต่เนื้อหาการสนทนาครั้งนี้กลับไม่รู้ถูกใครเผยแพร่ขึ้นฟอรัมของบริษัทจัดส่งด่วนวิญญาณ
โดยละเอียดถึงขั้นเล่าข้อความต้นฉบับของแต่ละคนมาคำต่อคำ
คนในสำนักเซวียน เผ่าปีศาจ และผู้บำเพ็ญวิญญาณบนแพลตฟอร์มนี้ต่างโล่งอกไปพร้อมกัน
เมื่อหลีทิงเห็นแล้ว ก็เพียงพูดว่า
"ถ้าไม่ใช่เพราะพวกตาเฒ่าพวกนั้นยังแยกแยะเรื่องถูกผิดตอนเผชิญภายนอกได้ องค์กรกำกับดูแลสำนักเซวียนที่นี่ ฉันก็ปิดมันทิ้งไปแล้ว"
ตอนพูดประโยคนั้น หลีทิงก็เหลือบมองฉู่เป่ยเฮ่อที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามอีกครั้ง เห็นว่าอีกฝ่ายไม่พูดอะไร จึงเอ่ยต่อ
"แต่คราวนี้ประเทศฮวาไม่ได้อะไรกลับไป ถ้าหาทางจัดการความมืดมัวนั้นเองไม่ได้ คงจะเอาเรื่องของนายไปบอกกล่าวกระจายข่าวซะงั้น"
ถึงตอนนั้น เหล่าผู้ที่จับตามองสายมังกรของประเทศหัวอยู่จากต่างแดนคงจะเริ่มกุมขันต่อกันอีกครั้ง
เพราะต้องรู้ไว้ว่า ก็เพราะสายมังกรผู้พิทักษ์ชาติที่มีอยู่ในประเทศหัว ทำให้พลังปราณของประเทศหัวอุดมสมบูรณ์กว่าประเทศอื่นทุกแห่ง
และด้วยเหตุนี้เอง นักพรตในประเทศหัวจึงมีจำนวนมากกว่าที่อื่นหลายเท่า
"ดูเหมือนต่อจากนี้ต้องให้ด่านตรวจคนเข้าเมืองตื่นตัวขึ้นบ้างแล้ว ไม่งั้นวันหน้าปล่อยให้หนูตัวไหนแอบซึมเข้ามา..."
หลีทิงบ่นพึมพำอยู่พักหนึ่ง แล้วก็เหลือบมองฉู่เป่ยเฮ่ออีกหน เปลี่ยนเรื่องทันที
"อีกอย่าง เรื่องที่พักของนายน่ะ ตอนแรกก็ย้ายไปเพื่อให้เจียงสวี่สวี่ช่วยสืบเรื่องความมืดมัวด้วยกัน ตอนนี้เรื่องจบแล้ว นายจะย้ายออกมาได้หรือยัง..."
เห็นได้ชัดว่า ฉู่เป่ยเฮ่อที่ต่อคำพูดก่อนหน้านี้ทั้งหมดไม่มีปฏิกิริยาตอบรับอะไรเลย เพิ่งจะเงยหน้าขึ้นมองหลีทิง แล้วเอ่ยขึ้นตัดบท