“ฝั่งเซเชียสองปีมานี้สู้รบกันไม่เลิก เคยได้ยินใครสักคนพูดไว้ว่าทุกครั้งที่เกิดสงคราม พวกพ่อค้าอวัยวะมนุษย์จะแอบแฝงอยู่ท่ามกลางความโกลาหลเสมอ”
เพราะสงครามไม่ได้แค่ทำให้คนตาย แต่ยังทำให้ผู้คนอีกจำนวนมากต้องไร้ที่อยู่อาศัย
และคนเหล่านี้ก็มักกลายเป็นเป้าหมายของพ่อค้าอวัยวะมนุษย์
พูดได้ว่าสงครามเกิดขึ้นที่ไหน การค้าอวัยวะผิดกฎหมายของพวกมันก็มีอยู่ที่นั่น
และการทำให้การค้าอวัยวะถูกกฎหมาย ก็คือเสาหลักที่พวกสร้างสงครามเหล่านี้ยึดเหนี่ยวมากที่สุด
แต่เดิมเรื่องแบบนี้ไกลตัวพวกเธอซึ่งเป็นแค่สามัญชน ทว่าสองปีมานี้สงครามข้ามภพเกิดขึ้นถี่ขึ้น เจียงสวี่สวี่จึงให้ความสนใจมากขึ้นเป็นธรรมดา
“ใคร ๆ ก็ว่าวิถีแห่งสวรรค์รักมนุษย์ วิถีสวรรค์แห่งโลกอื่นยอมลบล้างภูตวิญญาณทุกตนที่ดูดกลืนพลังปราณเพื่อคงเผ่าพันธุ์มนุษย์เอาไว้ เห็นได้ชัดว่าท่านรักมนุษย์มากแค่ไหน แต่ทำไมท่านที่รักมนุษย์ขนาดนี้ ถึงยอมปล่อยให้สงครามของแต่ละชาตินิรันดร์ไม่สิ้นสุด กระทั่งก่อให้เกิดความวุ่นวายอย่าง ‘สัตว์รูปมนุษย์’ ขึ้นมา?”
เจียงสวี่สวี่ไม่แคร์ว่าหลินเจินเจินอยู่ตรงนั้น เอ่ยสมมติฐานของตัวเองออกมาเรื่อยไป
คนที่นั่งอยู่ในที่นี้นอกจากหลินเจินเจินแล้วล้วนรู้เรื่องราวไม่ใช่น้อย พอได้ยินเธอโยงเรื่องการค้าอวัยวะเข้ากับวิถีแห่งสวรรค์ข้ามภพ ลู่หนานซิงเดาออกทันที
“นายคิดว่าความวุ่นวายเหล่านี้ทั้งหมด มีต้นเหตุจากชูเอ่อ?”
ส่วนเวินเหรินชีชีที่แบกรับพลังของวิถีแห่งสวรรค์มาสิบแปดปี คิดไกลกว่าลู่หนานซิง
“ความชั่วร้ายของชูเอ่อนั้นย่อมมีอิทธิพลต่อผู้คนได้จริง แต่จะจัดฉากความวุ่นวายระดับสงครามระหว่างชาติออกมาได้ ถ้าไม่มีสัตว์ร้ายช่วยเหลือ ก็มีแค่วิถีแห่งสวรรค์เท่านั้นที่ทำได้”