ใต้ม่านฟ้า ทุกคนจ้องมองรอยประทับสีทองที่ปรากฏขึ้นในฝ่ามือพร้อมกับคำปฏิญาณ แม้ไม่ได้รู้ชัดว่ามันหมายถึงอะไร แต่ก็ไม่ได้ทำให้พวกเขาห้ามใจไม่ให้ส่งเสียงเฮฮาด้วยความตื่นเต้น
ก็แล้วไง พวกเขาอาจไม่เข้าใจเรื่องรอยประทับหรือคำปฏิญาณพวกสำนักเซวียน แต่ภาษาไทยธรรมดานี่ฟังรู้เรื่องอยู่แล้วไม่ใช่เหรอ
เมื่อคำว่า[ฉันยินยอม]ดังออกมา นั่นแปลว่าพิธีสำเร็จแล้ว!!
ถ้าไม่ได้อยู่ที่งาน พวกเขาคงโห่ฮิ้วตะโกนให้จุ๊บกันแล้ว
เสียดาย เสียงในใจของทุกคนส่งไปถึงม่านฟ้าไม่ได้
ส่วนแขกรับเชิญที่ถูกเชิญเข้ามาในมณฑล แม้จะอยากแซวบ้าง แต่ก็รู้สึกว่าบรรยากาศแบบนี้ไม่เหมาะกับการ "อี๊ดอี๊ด" สักเท่าไหร่
และในบรรยากาศแบบนั้นเอง เหล่าเด็กปีศาจน้อยตัวแทนจากวิทยาลัยปีศาจก็พุ่งออกมาพร้อมกัน
จิ่นกุนกุนหัวโต๊ะตัวนำตื่นเต้นเต็มหน้า ตะโกนเรียกใส่ทั้งสองคนกลางฐานพิธีเสียงดัง
"หัวหน้า!"
เจียงสวี่สวี่และฉู่เป่ยเฮ่อหันกลับไปพร้อมกัน ก็เห็นเด็กปีศาจน้อยแห่งวิทยาลัยปีศาจยืนเรียงเป็นแถว ทุกใบหน้าตื่นเต้นผสมจริงจัง
เจียงสวี่สวี่รู้สึกแปลกใจ ก็ได้ยินจิ่นกุนกุนตะโกนบอกเสียงดังว่า
"หัวหน้า เราก็เตรียมคำอวยพรงานแต่งไว้ให้เหมือนกันนะ!"
เมื่อกี้ทุกคนได้แสดงกันหมดแล้ว ถึงตาพวกเขาก็ไม่ทัน แต่ไม่เป็นไร ตอนนี้ก็ยังทันได้เหมือนกัน
เจียงสวี่สวี่ยังงงอยู่ จิ่นกุนกุนก็หมุนตัว ยืนมือขึ้น
วินาทีต่อมา เสียงดนตรีชวนร่ายรำดังขึ้นจากไหนไม่รู้ พร้อมจังหวะเพลง เด็กปีศาจน้อยเริ่มเต้นรำขึ้นพร้อมกันทั้งหมด
เจียงสวี่สวี่แทบจำได้ทันทีว่านี่คือรำอวยพรแห่งเผ่าปีศาจ
เรียกได้ว่าเป็นรำที่นักเรียนวิทยาลัยปีศาจต้องเต้นเป็นกันทุกคน
รำอวยพรที่ปกติจะปรากฏเฉพาะวันครบรอบใหญ่อย่างร้อยปี แต่ไม่คิดว่าเด็กปีศาจน้อยจะเลือกเต้นมันตรงนี้