เห็นสีหน้าของเจียงสวี่สวี่จริงจังน่ากลัวขนาดนั้น แม้แต่เจียวถูยังต้องรู้สึกร้อนคอกลืนน้ำลายเฮือก
"ไม่เป็นไร... ให้พวกเราคิดดูใหม่ก่อนไหม"
ใช้สายฟ้าผ่าสายมังกรผู้พิทักษ์ประเทศนี่ ถ้าปล่อยให้สำนักเซวียนกับเหล่าปีศาจรู้เข้า พวกเธอจะไม่โดนสองโลกเซวียน-ปีศาจถอนชื่อแบนเลยเหรอ?
แถม...
ฉู่เป่ยเฮ่อเมื่อครั้งก่อนเพื่อสวี่สวี่ ยังแอบสู้รับสายฟ้าสวรรค์แทนเธอไปหลายดอกเลยนะ
ถ้าตอนนี้สวี่สวี่เอาสายฟ้ามาฟาดเขาอีก... เจียวถูก็รู้สึกไม่ไหวเหมือนกัน
รู้สึกว่าพี่เป่ยเฮ่อของเขาน่าสงสารชะมัด
ค่อยคิดดูก่อนดีกว่า
หาวิธีที่อ่อนโยนกว่านี้หน่อย
ในที่สุดเจียงสวี่สวี่ก็ถูกเจียวถูหว่านล้อมจนใจอ่อน
เจียวถูกลับร่างเป็นอสรพิษ พาเจียงสวี่สวี่เดินทางกลับเข้าเมืองหลวงอีกครั้ง
ทั้งสองไม่รู้เลยว่า ณ ตอนนี้ ภายในม่านพลังกั้น—ม่านพลังที่ครอบคลุมพวงมงกุฎหลักของต้นแปะก๊วยนั้น ฉู่เป่ยเฮ่อกำลังยืนอยู่ใต้ต้นแปะก๊วยต้นนั้น
แม้จะมีม่านพลังกั้นอยู่ เขาก็ยังได้ยินทุกคำที่พวกเขาพูดกันภายนอกอย่างชัดเจน
รวมถึงคำพูดของหลีทิง และ... คำที่เธอบอกว่าอยากเอายันต์สายฟ้าฟาดเขา
พูดออกมาเป็นความรู้สึกไหนก็ไม่ถูก แค่รู้สึกแปลก ๆ ว่า นี่มันเรื่องที่เธอทำออกจริง ๆ นี่หว่า
มีอย่างหนึ่งที่หลีทิงพูดไม่ค่อยครบถ้วน
เขามีความทรงจำเกี่ยวกับเจียงสวี่สวี่กับตัวเขาจริง ๆ แต่ความทรงจำนั้นไม่สมบูรณ์
แม้แต่ความทรงจำทั้งหมดที่เกี่ยวกับเธอในสมองของเขา ก็เหมือนละครเงียบขาวดำที่ฉายไปทีละเฟรม
เขาก็จริงที่ไม่รู้สึกอะไรกับความทรงจำส่วนที่พ่วงเข้ามานี้มากนัก
แต่... ตั้งแต่ได้พบเธอเมื่อครู่นี้ จุดหนึ่งในความทรงจำระหว่างเขากับเธอ ราวกับว่าในที่สุดก็มีสีสันเพิ่มขึ้นนิด ๆ