ความคิดพลันหมุน ขอบเขตพลังแผ่ปกคลุมรอบด้านเงียบ ๆ ไกลถึงร้อยลี้ คนที่เฝ้าอยู่ข้างเตียงยังไม่ทันรู้ตัว ร่างของเจียงสวี่สวี่ก็ปรากฏขึ้นที่ชั้นหนึ่งของบ้านตระกูลเจียงแล้ว
เป็นเวลาอาหารเช้าของตระกูลเจียงพอดี ทุกคนต่างรู้ว่าสวี่สวี่ยังหมดสติอยู่ ไม่มีใครคิดว่าเธอจะตื่นเร็วเช่นนี้
เจียงซู่กับเจียงอิ๋งที่นั่งอยู่ที่โต๊ะอาหารแล้ว กำลังโดนรีบให้กินข้าวแล้วไปโรงเรียน เห็นเธอก็กระโจนลุกขึ้นทันทีด้วยความดีใจ
"พี่! พี่ตื่นแล้ว!"
เจียงอิ๋งก็วิ่งตูด ๆ มาหาเธอ แหงนหน้าขึ้นมองแล้วพูดว่า
"พี่สาว! ตื่นแล้วเหรอ!"
เจียงสวี่สวี่มองตัวเล็ก ๆ ตรงหน้า แล้วกวาดสายตามองอาหารเช้าเต็มโต๊ะ จึงเบือนตัวเล็ก ๆ นั้นออกอย่างไม่ลังเล เดินตรงไปนั่งที่โต๊ะอาหาร
ท่านปู่เจียงและเจียงอวี่ถงกับเซวียหนิงอวี้มองเจียงสวี่สวี่ด้วยแววตาเป็นห่วงเช่นกัน เห็นว่าเธอน่าจะหิว จึงรีบให้ป้าตักโจ๊กผักมาให้ แล้วถามเธอว่า
"ร่างกายเป็นยังไงบ้าง? เดี๋ยวกินข้าวเสร็จให้หมอประจำตระกูลมาตรวจอีกรอบไหม?"
"เจียงหวยกับแม่ของเธอล่ะ? เมื่อวานเธอหลับอยู่ตลอด ทั้งสองเฝ้าเธออยู่ ทำไมไม่ลงมากินข้าวด้วยกันล่ะ?"
เจียงสวี่สวี่เหลือบมองท่านปู่เจียงกับเซวียหนิงอวี้ที่พูด ไม่เอื้อเฟื้อตอบ กลับมองโจ๊กที่เพิ่มยกมาเสิร์ฟตรงหน้า แล้วกวาดไปมองน้ำผลไม้สดคั้นใหม่ที่ป้าอีกคนวางไว้ข้างมือเจียงซู่ ก่อนเอ่ยขึ้นทันที
"ฉันอยากได้แก่นั่น"
ทุกคนยังไม่ทันทำอะไรรู้ตัว ก็เห็นภาพวูบไปหนึ่งจังหวะ น้ำผลไม้ที่เจียงซู่ยังไม่ทันแตะก็ปรากฏอยู่ในมือเจียงสวี่สวี่แล้ว
