ยมโลกที่ปกคลุมด้วยปราณหยินเย็นเจี๊ยบ เพราะแสงสีทองที่ปรากฏขึ้นเป็นสาย ๆ จึงดูสว่างไสวขึ้นมาสักเล็กน้อย
แม้จิตวิญญาณของทั้งสองคนจะถูกหมุนเวียนไปในกระแสโลกาภายใต้กาลเวลาหลายรอบ แต่สำหรับทั้งคู่แล้วก็ผ่านไปเพียงชั่วแวบเดียวเท่านั้น
เมื่อฉู่เป่ยเฮ่อเห็นว่าเจียงสวี่สวี่ไม่เป็นอะไรเลย แววตาของชายหนุ่มก็คลี่คลายลงอย่างชัดเจน
"ไม่เป็นไรนะ?"
เจียงสวี่สวี่ส่ายหน้า "แล้วนายล่ะ?"
ฉู่เป่ยเฮ่อเองก็สบายดี
อี้จ่านฟังอยู่เงียบ ๆ แต่สุดท้ายก็อดขัดจังหวะไม่ได้ "ถ้ามีอะไรจะคุย กลับไปค่อยคุยกันช้า ๆ ก็ได้"
ยมโลกนี่มันที่ไหนจะเหมาะกับการมาเปิดอกคุยกัน?
บรรยากาศมันก็ชัด ๆ ว่าไม่ใช่
อี้จ่านไม่รู้สึกผิดที่ขัดจังหวะการทักทายหลังจากจากกันนานของคู่รักหนุ่มสาวคู่นี้เลย พูดจบก็หันหลังพาทั้งสองเดินไปยังที่ที่กิ่งฝูซางตั้งอยู่
เจียงสวี่สวี่และฉู่เป่ยเฮ่อสบตากันครั้งหนึ่ง แล้วเงียบ ๆ เดินตามไป
อี้จ่านนำทางอยู่ข้างหน้า ด้วยบัตรผ่านทางของยมโลกเปิดทาง คนนำวิญญาณที่ผ่านมาพบต่างหลบทางให้ทันที
เจียงสวี่สวี่มองตามอี้จ่านที่พาพวกเธอเดินผ่านหอมองบ้านเกิด ผ่านถนนหวงเฉวียนที่ปกคลุมไปด้วยดอกฝั่งธารอย่างสบายอารมณ์ เหมือนเดินเล่นในลานบ้านตัวเอง
ถ้าไม่แน่ใจว่าคนตรงหน้าคืออี้จ่านคนเดียวกับที่พวกเธอรู้จัก เจียงสวี่สวี่แทบจะสงสัยว่าอี้จ่านตั้งใจพาพวกเธอเดินเส้นทางวัฏจักรการเวียนว่าย เพื่อส่งพวกเธอไปเกิดใหม่ซะตรง ๆ
ในใจก็เกิดความอยากรู้ขึ้นมาอีกครั้ง ระหว่างอี้จ่านกับยมโลกมันมีความสัมพันธ์แบบไหนกันแน่?
จะว่าคุ้นเคย ไม่หรอกว่าอี้จ่านจะสร้างความร่วมมือกับยมโลกมาตั้งแต่หลายร้อยปีก่อน?