“ตอนนี้นายอยู่ไหน” เซี่ยอวิ๋นหลี่ถาม
ถูซิงจู๋หัวเราะแห้ง ๆ เสียงหนึ่ง
“พี่เซี่ยจะไม่ตามมาจับผมกลับใช่ไหมล่ะ สายเกินแล้วนะ ผมออกจากเมืองหลวงไปแล้ว~”
เจียงสวี่สวี่พูดตรง ๆ ว่า
“ถ้านายไม่พูดความจริง เราก็อาจตามไปจริง ๆ นะ”
ปลายสาย ถูซิงจู๋นิ่งไปครู่หนึ่ง เพิ่งจะเอ่ยปาก เจียงสวี่สวี่ก็เสริมต่อทันที
“สาบานด้วยชะตาเรื่องเงินของนายใน 60 ปีข้างหน้าว่า ทุกอย่างที่จะพูดต่อจากนี้คือความจริง”
ถูซิงจู๋: ……
โหดร้ายชะมัด
เซี่ยอวิ๋นหลี่กับคนอื่น ๆ: ……
โหดเว่อร์
“ผมจะพูดความจริงก็ได้”
ถูซิงจู๋แพ้อย่างราบคาบภายในพริบตา
“ผมไม่ได้รับงานใหญ่อะไรหรอก แต่……น้องสาวคนหนึ่งของผม อาจถูกคนค้ามนุษย์ลักพาตัวไป ผมต้องออกตามหาเธอ
ตำแหน่งที่เธออยู่ผมคำนวณออกมาแล้วเกือบแน่นอน กะว่าจะรีบออกไปพาคนกลับคืนให้ทันคืนนี้ ถ้าเร็วพอ อาจทันกลับมาแข่งวันสุดท้ายของการประลองใหญ่……”
ตามธรรมเนียมที่ผ่านมา การแข่งรอบที่สามใช้เวลาสองวัน ตำแหน่งที่เขาคำนวณได้อยู่ไม่ไกลจากเมืองหลวงนัก ถ้าไม่มีอะไรผิดพลาดก็ทันพอดี
“ผมพูดความจริงทุกอย่างแล้ว ถ้าผมโกหก ขอให้เงินใน 60 ปีข้างหน้าของผมหายวับไปเลย!”
พอถูซิงจู๋พูดจบ ฝั่งนี้ทุกคนก็เงียบกริบ
แม้จะเป็นเจียงสวี่สวี่ที่เสนอก่อน แต่ไม่คิดว่าเขาจะกล้าสาบานขนาดนี้จริง ๆ
ดูท่าคงเป็นความจริงแล้ว
“นายแน่ใจนะว่าคนเดียวไหว”
ไม่ใช่ว่าเจียงสวี่สวี่และคนอื่นดูถูกเขา แต่วิชาที่ถูซิงจู๋เชี่ยวชาญเป็นหลักก็ไม่ใช่สายโจมตีอยู่แล้ว
ถูซิงจู๋รับประกันซ้ำแล้วซ้ำเล่า ฝ่ายเซี่ยอวิ๋นหลี่รู้ว่าเขาออกไปช่วยคน จึงไม่ฝืนยืนยันให้กลับมาอีก บอกเพียงว่ารอเขากลับมา