คนที่เจียงสวี่สวี่พูดถึงว่าเป็นผู้ที่มีโชคชะตาอันยิ่งใหญ่ นอกจากข้าราชการระดับสูงของรัฐบาลในเมืองไห่แล้ว ยังรวมถึงสี่ตระกูลใหญ่ และบุคคลระดับแนวหน้าในสาขาอื่น ๆ อีกจำนวนหนึ่ง
คนกลุ่มนี้เรียกได้ว่าเป็นเสาหลักที่ค้ำจุนเมืองไห่ไว้ครึ่งหนึ่ง ถ้าจะรักษาเสถียรภาพของเมืองไห่ไว้ ก็ต้องปกป้องเสาหลักครึ่งหนึ่งนี้ไว้ก่อน
ฝ่ายตระกูลเจียงมีเซี่ยอวิ๋นหลี่อยู่ เธอเลยไม่ค่อยกังวล สิ่งที่ต้องเฝ้าดูแลคือคนของตระกูลอื่น ๆ ต่างหาก
ส่วนเรื่องที่เมิ่งโม่ทำให้คนหลับใหลไปนั้น อาจมีความเกี่ยวข้องกับการที่องค์กรหมอกดำแย่งชิงโชคชะตา ซึ่งไม่ใช่การเดาลม ๆ แล้ง ๆ ของเธอ
แต่เป็นเพราะตอนนี้ระบบกำลังอยู่ในสมองของเธอ บรรยายความรู้ให้ฟังแบบเรียลไทม์อยู่
ในฐานะระบบรุ่นพีที่เคยแย่งชิงโชคชะตาของคนอื่นมาก่อน ไม่มีใครมีสิทธิ์พูดมากไปกว่ามันอีกแล้ว
[วิธีแย่งชิงโชคชะตามีหลายแบบ แบบหนึ่งคือการต่อรองแลกเปลี่ยนกันอย่างเท่าเทียม อีกแบบคือแย่งชิงผ่านการ "มอบของขวัญ" ของอีกฝ่าย
และยังมีอีกแบบคือการแทนที่จิตสำนัก เพื่อแอบแย่งเอาโชคชะตาบนตัวเขาไปโดยไม่มีใครรู้ตัว
เจ้าเมิ่งโม่นี่มันทำให้คนจมสู่ความฝันจนจิตสำนักว่างเปล่า ฉันเดาว่าแน่นอนมันต้องเป็นแบบสุดท้าย!]
พอพูดถึงตรงนี้ ระบบยังโมโหขึ้นมาอีก
[ตอนที่เฉียวอวี่เขียนโปรแกรมระบบ มันใส่เงื่อนไขจำกัดมาให้ฉันเพียบ ไม่งั้นฉันก็ทำได้เหมือนเจ้านี่แหละ แอบแย่งโชคชะตาไปเกือบหมดโดยไม่มีใครรู้ตัว!]
เฉียวอวี่นั่นมันก็ขี้เสียตัวหนึ่ง!
ตอนนี้คิดดูอีกที มันก็ถูกเขาเป็นตัวถ่วงจริง ๆ
เฉียวอวี่ขี้เสียตัวบวกลู่เสวี่ยซีขี้เสียตัว มันทำภารกิจของวิถีแห่งสวรรค์ไม่สำเร็จ มันก็ไม่แปลกอะไรใช่ไหม