เสมือนมังกรทองยักษ์ที่หลับใหลอยู่ใต้ผืนดินค่อย ๆ ตื่นขึ้น
กระดูกมังกรที่คดเคี้ยวไปทั่วเก้าแคว้นส่องประกายแสงทองอันเจิดจ้าหลายสาย แสงทองเหล่านั้นพุ่งขึ้นจากสายธารชั้นใต้พิภพมุ่งตรงไปยังวงน้ำวนยักษ์นั้น
หลีทิงที่อยู่ในเมืองหลวงมองแสงทองที่พุ่งเข้าสู่วงน้ำวน ใจรู้สึกราวกับมีอะไรสัมผัสได้ เพิ่งจะขยับตัว ก็เห็นมังกรน้อยสีเงินขาวพุ่งทะยานออกจากก้อนเมฆบนฟากฟ้าไม่ไกลนัก
มังกรน้อยไม่หวาดกลัววงน้ำวนกลืนฟ้า เคลื่อนไหวผ่านชั้นเมฆเร็วดั่งสายฟ้า มุ่งตรงไปยังตำแหน่งที่สายเลือดมังกรส่องประกาย
หลีทิงระงับการเตรียมแปลงร่างเป็นมังกรไว้ มองไปยังขอบฟ้าแดนไกล แล้วพึมพำเบา ๆ
"ตอนนี้คนที่คอยปกป้องเจ้า...ไม่ได้มีฉันเพียงคนเดียวอีกแล้ว"
เผ่ามังกรของพวกเขา ก็มีทายาทสืบทอดแล้ว
คิดถึงตรงนี้ เขาเลิกคิดจะตามไป แล้วหันไปส่งข่าวถึงเซวียนเสวี่ย นับเป็นครั้งแรกที่เขาส่งข่าวในฐานะผู้รับผิดชอบของเผ่ามังกร
"รีบไปสมทบกับเจียวถู คอยปกป้องท่านผู้เป็นนาย"
เซวียนเสวี่ยที่ได้รับคำสั่งของหลีทิง ปฏิกิริยาแรกคืออยากปฏิเสธ เขาไม่ฟังคำสั่งของเผ่ามังกรหรอก
ทว่าก่อนที่เขาจะทันปฏิเสธ ก็เห็นหลีทิงที่ปกติไม่เข้มงวดนักจ้องมองด้วยดวงตางามอันเข้มขรึม น้ำเสียงแข็งเย็นจนไม่มีทางขัดได้ "ไป!"
เซวียนเสวี่ยไม่พูดอะไรอีก ไม่ฝืนที่จะไม่แปลงร่างเป็นมังกรอีกต่อไป ร่างพราววาบ แปลงเป็นมังกรน้อยอีกหนึ่งตัวพุ่งขึ้นสู่เบื้องบน
ฝากฝั่งของฉู่เป่ยเฮ่อไว้กับเด็ก ๆ ทั้งสองเรียบร้อย หลีทิงถึงได้ตั้งหน้ากดปุ่มสื่อสารไปยังแผนก 34 ของสำนักความปลอดภัย จากนั้นออกคำสั่งในฐานะผู้รับผิดชอบสำนักงานใหญ่