คณะเดินทางพำนักในหมู่บ้านโบราณวัตถุอยู่อีกหลายวัน
ยูปี่สมัครเองรับภารกิจบูรณะและฝึกฝนหยกปักกิ่ง
วันที่เจียงสวี่สวี่กับเพื่อน ๆ ออกจากหมู่บ้าน หยกปักกิ่งก็สามารถแปลงร่างเป็นมนุษย์ได้อีกครั้งแล้ว
เมื่อรู้ว่าความสามารถสำเนาของตนยังใช้ประโยชน์ได้ใหญ่หลวงขนาดนี้ หยกปักกิ่งตื่นเต้นไม่น้อย
"ท่านอาจารย์เจียง วางใจได้เลย ต่อจากนี้ฉันจะอยู่ในหมู่บ้านนี้อย่างตั้งใจ ฝึกฝนพลังวิญญาณร่วมกับผู้อาวุโสยูปี่ เพื่อสร้างแยกตัวที่ผ่านเกณฑ์ให้ได้เร็วที่สุด!"
หยกปักกิ่งกล่าว
"ฉันจะไม่มีวันทรยศความไว้วางใจขององค์กร!"
แม้เธอจะเป็นงานหัตถศิลป์สมัยใหม่ แต่ก็เคารพนับถือความมุ่งมั่นของบรรดาโบราณวัตถุรุ่นพี่เป็นอย่างมาก
เมื่อรวมกับการ "อบรมใหม่" จากผู้อาวุโสยูปี่ หยกปักกิ่งเริ่มเข้าใจสิ่งที่เรียกว่า "ศรัทธา" มากขึ้น
การมีอยู่ของเธอ มีความหมายเป็นพิเศษ!
เจียงสวี่สวี่ได้ฟังดังนั้นจึงมองไปทางยูปี่ เห็นเธอพยักหน้า จึงตั้งหน้าตั้งตาอย่างจริงจังขึ้นมา
"ฉันขอมอบหมายเรื่องนี้ในนามสำนักความมั่นคงพิเศษแห่งชาติ วันที่นำโบราณวัตถุทั้งหมดกลับคืนสู่ประเทศ เราจะช่วยเรียกร้องเกียรติยศให้เธอ"
เจียงสวี่สวี่หยุดพักหนึ่งจังหวะ แล้วพูดต่อ
"ถึงวันนั้น ไม่ใช่แค่เธอเท่านั้น แต่ชื่อของคนที่สร้างเธอขึ้นมา จะได้รับการจดจำจากทุกคนด้วย"
หยกปักกิ่งสะดุ้งเฮง แล้วแสงในดวงตาก็ค่อย ๆ สว่างวาบขึ้นอีกครั้ง
เธอพยักหน้าแรง ๆ ให้อีกฝ่าย
"ได้!"
เธอต้องพยายาม
ถึงวันนั้น บางทีเธออาจได้อยู่ในพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติแบบบรรดาโบราณวัตถุรุ่นพี่ เป็นสมบัติของชาติเหมือนกัน
ถ้าวันนั้นมีจริง...
