คำพูดของเจียงสวี่สวี่ไม่มีปัญหาอะไร เซี่ยอวิ๋นหลี่จึงพยักหน้าเห็นด้วย
“จริงตามนั้น”
คำพูดของทั้งสองคนทำให้อารมณ์ดีใจของถูซิงจู๋ที่กำลังลอยเอ๋งอยู่ถูกราวกับมีน้ำเย็นราดลงบนศีรษะ
หัวใจดวงนั้นแทบเย็นชาไปทั้งดวง
ขณะที่กำลังคุยกันอยู่นั้น ผู้อำนวยการวิทยาลัยหลายคนพร้อมหนุ่มน้อยผู้นำทีมจากสำนักจัดการปีศาจก็เดินทางมาถึงและนั่งลง ไม่นานผู้รับผิดชอบก็เป็นสัญญาณให้นักเรียนทั้งสี่กลุ่มขึ้นเวที ก่อนจะประกาศผลการแข่งขันรอบสุดท้ายของการประลองระหว่างวิทยาลัยอย่างเป็นทางการ
ผู้อำนวยการจิงยังเป็นตัวแทนออกมากล่าวเหมือนเดิม
“การแข่งขันรอบที่สามนี้ ผมกลับคิดว่ามันเป็นบททดสอบอันหาได้ยากสำหรับศิษย์แห่งสำนักเซวียนของเรา ผมได้เฝ้าดูการแสดงออกของพวกเจ้าทุกคน และก็ภูมิใจที่จะบอกได้ว่า พวกเจ้าทำให้พวกเราคนเฒ่าคนแก่เห็นอนาคตของสำนักเซวียน
โดยเฉพาะเพื่อนน้อยจากวิทยาลัยเมืองไห่หลายคนที่อยู่กลางจุดศูนย์กลางของอาณาเขตสกัดหมื่นศพในครั้งนี้ เพราะความมุ่งมั่นที่ไม่เสียดายชีวิตของพวกเจ้า ภัยพิบัติต่อมนุษย์ที่ใหญ่กว่านี้จึงไม่เกิดขึ้น
พวกเจ้าได้ปฏิบัติตามมรรคาอันถูกต้องที่คนสำนักเซวียนควรยึดถืออย่างแท้จริง ทุกคนที่อยู่ ณ ที่นี้ต่างภูมิใจในตัวพวกเจ้า”
คำพูดของผู้อำนวยการจิงจบลง เสียงปรบมืออันดังกึกก้องก็ระเบิดขึ้นทั้งสนาม
แม้แต่บนเวที ทั้งเป่ยซื่อ เมืองหลวง และแม้แต่กลุ่มนักเรียนปีศาจก็ปรบมือให้ทุกคนพร้อมกัน
แม้ในกลุ่มปีศาจนั้นจะมีบางตัวปรบมืออย่างไม่เต็มใสก็ตาม
และก็มีอีกหลายตัวที่ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมต้องปรบมือ แต่เพราะทุกคนต่างตบมือกัน มันจึงต้องตามตบบ้าง
ท่ามกลางเสียงปรบมือที่ล้อมรอบ ถูซิงจู๋และพวกได้สัมผัสความรู้สึกตื้นตันใจเป็นครั้งแรก
แต่ก่อนที่พวกเขาจะทันแสดงความยินดี บนเวที ผู้อำนวยการเป่ยซื่อก็ก้าวออกมา กดแขนลงเบา ๆ จนสนามกลับมาเงียบสงบอีกครั้ง จากนั้นจึงสานต่อจากคำของผู้อำนวยการจิง แต่แล้วทวีปคำพูดก็พลิกผัน